Kategoria: AAA-Pasek

Ciągłe uczenie się leży w ludzkiej naturze. Nawet, jeśli nie mamy takiej intencji, z każdej nowej sytuacji wyciągamy doświadczenia, zapamiętujemy nowe sposoby działania i rozwiązywania problemów. To mechanizm, dzięki któremu przystosowujemy się do zmian w życiu jako jednostki. To również siła, która „popycha” ludzkość do przodu. W połączeniu z ciekawością otaczającego nas świata stanowi podstawę rozwoju cywilizacji, kultury i techniki. Naturalnie dużo lepsze wyniki przynosi intencjonalne uczenie się przez całe życie, czyli longlife learning, ponieważ ułatwia świadome porządkowanie wiedzy i nadawanie kierunku samorozwojowi.

W tym kontekście hasło „naucz się oduczać” może brzmieć nawet niedorzecznie. Skoro gromadzenie wiedzy, umiejętności i doświaczeń jest wartością, to oduczania się, zapominanie, wydaje się działaniem nielogicznym, wręcz kontrproduktywnym. Jednak, wbrew pozorom, ma to sens w kontekście porządkowania wiedzy i doskonalenia umiejętności.

„Analfabetami XXI wieku nie będą ci, którzy nie potrafią czytać i pisać, ale ci, którzy nie potrafią się uczyć, oduczać i uczyć na nowo.” – Alvin Eugene Toffler (1928 – 2016), amerykański pisarz i futurolog

Dlaczego powinniśmy opanować umiejętność oduczania się?

Przede wszystkim dlatego, że dzisiejszy świat zmienia się tak szybko, że wiedza i umiejętności szybko się „przeterminowują” i dezauktualizują. Trzymanie się przestarzałych nawyków może utrudniać rozumienie i przyswajanie np. nowych technologii. Aby płynnie i efektywnie poruszać się w nieustannej zmiany, powinniśmy – dla własnego dobra – umieć łatwo porzucać schematy, w ramach których dotychczas się poruszaliśmy.

Gotowość oduczania się sprawia też, że jesteśmy bardziej otwarci na nowinki i nowości. Zostawiamy za sobą myślenie typu „zawsze tak było, zawsze tak się robiło i było dobrze”. Pewnie nie było źle, ale zmiana sposobu myślenia i podejścia może otworzyć nowe perspektywy i sprawić, że coś zostanie usprawnione, np. jakiś proces skrócony.

Oduczanie się przestarzałych schematów oczyszcza umysł i pozostawia tylko to, co potrzebne w danej chwili. Nie jest tym samym, co kompletne zapomnienie. To, że np. z jakiejś umiejętności już nie korzystamy, nie oznacza, że nie przyda nam się wiedza z nią związana. Oduczanie się nie jest dosłownym odrzucaniem wszystkiego, czego się kiedyś dowiedziało, tylko świadomym zastępowaniem przestarzałych wiadomości aktualnymi i praktycznym wykorzystywaniem tych „nowinek”. Samo przyswojenie świeżej wiedzy nie wystarczy. Jest już jednak ważnym i niezbędnym krokiem do bycia na bieżąco. Dlatego warto być uważnym i co jakiś raz „robić porządki” w umyśle, żeby zawsze mieć pod ręką najnowszą wiedzę i najlepsze umiejętności.

#FunduszeUE

Rynek pracy zmienia się dynamicznie. Niektóre zawody znikają, inne – pojawiają się i rozwijają. Dynamika ta dotyczy również zmian w zapotrzebowaniu na poszczególne profesje. Przedstawiciele pewnych zawodów stają się bardziej poszukiwani, innych – wręcz przeciwnie. Warto to wiedzieć i brać pod uwagę planując rozwój zawodowy, projektując swoją ścieżkę kariery lub zarządzając zmianą pracy. Informacji nt. zmian w zapotrzebowaniu na poszczególne profesje dostarcza m. in. „Barometr Zawodów”.

Do zawodów deficytowych, czyli takich, w których nie powinno być trudności ze znalezieniem pracy, zaliczono 29 profesji: cieśle i stolarze budowlani; dekarze i blacharze budowlani; elektrycy, elektromechanicy i elektromonterzy; fizjoterapeuci i masażyści; kierowcy autobusów; kierowcy samochodów ciężarowych i ciągników siodłowych; kucharze; lekarze; magazynierzy; mechanicy pojazdów samochodowych; monterzy instalacji budowlanych; murarze i tynkarze; nauczyciele praktycznej nauki zawodu; nauczyciele przedmiotów ogólnokształcących; nauczyciele przedmiotów zawodowych; nauczyciele przedszkoli; nauczyciele szkół specjalnych i oddziałów integracyjnych; operatorzy i mechanicy sprzętu do robót ziemnych; operatorzy obrabiarek skrawających; opiekunowie osoby starszej lub niepełnosprawnej; pielęgniarki i położne; pracownicy ds. rachunkowości i księgowości; pracownicy robót wykończeniowych w budownictwie; pracownicy służb mundurowych; psycholodzy i psychoterapeuci; robotnicy budowlani; samodzielni księgowi; spawacze; ślusarze.

Przy czym dużych miastach mają to być przede wszystkim:

• z branży transport-spedycja-logistyka: spedytorzy i logistycy, zaopatrzeniowcy i dostawcy, listonosze i kurierzy;
• z branży budowlanej: monterzy konstrukcji metalowych, kierownicy budowy, inżynierowie budownictwa;
• z branży informatycznej: specjaliści ds. projektowania, wdrażania i doskonalenia produktów i usług cyfrowych;
• z branży elektro-energetycznej: specjaliści elektroniki, automatyki i robotyki, monterzy elektronicy;
• z branży medyczno-opiekuńczej: pracownicy socjalni, fizjoterapeuci i masażyści;
• z branży usługowej: personel sprzątający;
• z branży handlowej: sprzedawcy i kasjerzy;
• z branży mechaniczno-motoryzacyjnej: mechanicy-monterzy maszyn i urządzeń.

Do grona zawodów deficytowych wchodzą te, co do których prognozuje się, że zapotrzebowanie pracodawców będzie duże, a podaż pracowników o odpowiednich kwalifikacjach niewielka, prawdopodobnie mniejsza niż popyt. Pośród nich zidentyfikowano 8 zawodów trwale deficytowych,

„czyli takich, w których niedobór pracowników utrzymuje się nieprzerwanie od początku realizacji badania w całej Polsce (tj. prognozy na 2016 rok).

W Barometrze na 2024 rok można wyróżnić 8 takich zawodów – znajdowały się one na liście trwałych deficytów także rok i dwa lata wcześniej. Te zawody to: cieśle i stolarze budowlani, dekarze i blacharze budowlani, kierowcy autobusów, kierowcy samochodów ciężarowych i ciągników siodłowych, operatorzy obrabiarek skrawających, pielęgniarki i położne, samodzielni księgowi, spawacze.” – „Barometr Zawodów 2024”.

W grupie zawodów zrównoważonych, czyli takich, w których liczba ofert pracy będzie zbliżona do liczby osób zdolnych do podjęcia zatrudnienia w danym zawodzie znalazło się 139 profesji. Z kolei zawodów nadwyżkowych, czyli takich, w których znalezienie pracy może być trudniejsze ze względu na niskie zapotrzebowanie i/lub nadmierną liczbę kandydatów spełniających wymagania pracodawców zidentyfikowano, podobnie jak w latach poprzednich, 0 (zero).

Planując rozwój i/lub zmiany ścieżki kariery warto wziąć ustalenia zawarte w „Barometrze Zawodów” i wesprzeć się możliwościami, które daje potwierdzanie kwalifikacji dostępnych w Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji.

W „Barometrze Zawodów 2024” czytamy też:

„Jak wskazują prognozy Komisji Europejskiej, stopa bezrobocia wg BAEL w Polsce wyniesie w 2024 roku 2,8%, czyli zdecydowanie poniżej średniego poziomu w Unii Europejskiej (6,0%).”

(BAEL – Badanie Aktywności Ekonomicznej Ludności)

„Barometr Zawodów” to jednoroczna prognoza sytuacji w zawodach. Barometr dzieli zawody na trzy grupy: deficytowe, w których brakuje pracowników, zrównoważone, w których liczba pracowników odpowiada potrzebom pracodawców, nadwyżkowe, w których jest więcej pracowników niż ofert pracy. Zdecydowanie warto zapoznać się z całością, zwłaszcza, że na stronie badania dostępne są również prognozy dla poszczególnych województw i powiatów:

>>> „Barometr Zawodów” – strona badania
>>> „Barometr Zawodów 2024. Raport podsumowujący badanie w Polsce” – raport ogólnopolski

#FunduszeUE