Kategoria: Artykuły

  • Dzień Niewidzialnej Pracy – kwalifikacje w ZSK

    Dzień Niewidzialnej Pracy – kwalifikacje w ZSK

    [ilustracja: Canva]

    Zgodnie z definicją OECD (Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju) prace nieopłacane to wszystkie ta zajęcia, które wykonująca je osoba (zazwyczaj są to kobiety) wykonuje w ramach rutynowych pracach domowych: sprzątanie, przygotowywanie posiłków, zakupy, zarządzanie funkcjonowaniem gospodarstwa domowego, opieka nad niesamodzielnymi członkami rodziny i/lub zwierzętami itp.

    Wg danych dostarczonych przez International Labour Organization wartość nieodpłatnej pracy wynosi, w zależności od kraju, równowartość od 10% do 39% PKB danego państwa (w państwach OECD to średnio 15%).

    Dlatego też warto nie tylko docenić niewidzialną pracę, ale też zauważyć, jak wiele cennych umiejętności nabywa się tylko dzięki pracy w domu.

    W Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji znaleźć można, m. in., następujące kwalifikacje związane z codziennymi obowiązkami domowymi:

    Mapa kwalifikacji ZSK. Wybierz branżę i zdobądź certyfikat

    #FunduszeUE

  • Kapitał ludzki – jak mogą pomóc SRK

    Kapitał ludzki – jak mogą pomóc SRK

    [ilustracja: Canva]

    Ludzie coraz częściej i chętniej przekwalifikowują się. Trend ten nie ma jednego źródła. Jego przyczyną może być prozaiczna konieczność – zawody zanikają albo ludzi zastępują maszyny lub sztuczna inteligencja. Jednak wiele osób traktuje zmianę jako element samorozwoju, czy też sposób na znużenie wywołane dotychczasowym stylem życia, powtarzalnością obowiązków i brakiem stymulacji powodowanym niedostatkiem nowych doświadczeń. Niezależnie od przyczyn – zmiana taka wpisuje się w trend uczenia się przez całe życie (lifelong learning). Może również wspierać pracodawców w radzeniu sobie z trendem quiet quitting.

    12. edycja badania „Human Capital Trends”, przeprowadzonego przez Deloitte, wskazuje, że pracownicy powinni móc rozwijać zdolności, a zadaniem pracodawców jest służyć im w tym wsparciem, zapewniając możliwość zrównoważonego rozwoju i zapraszając ich do współtworzenia środowiska pracy.

    Autorzy wskazali 7 trendów:

    • zrównoważony rozwój pracowników: tworzenie wartości dla pracownika, a nie czerpanie wartości z pracownika, skupienie perspektywy organizacji na idei zrównoważonego rozwoju pracowników;
    • wychodzenie poza skupianie się wyłącznie na produktywności: nowe spojrzenie powinno postrzegać pracownika jako istotę ludzką, która wnosi coś organizacji; tradycyjne wskaźniki produktywności okazują się coraz mniej skuteczne i organizacje muszą wypracować nowe kryteria);
    • paradoks przejrzystości: postęp technologiczny może sprawić, że prawie wszystko w organizacji stanie się przejrzyste dla prawie każdego; to może być zarówno wsparciem dla liderów, jak i źródłem zagrożeń;
    • deficyt wyobraźni: przełom technologiczny wyprzedza zdolność wielu organizacji i pracowników do wyobrażania sobie nowych sposobów pracy, które pozwolą w pełni wykorzystać zarówno możliwości ludzi, jak i technologię; aby się uchronić przed deficytem wyobraźni, organizacje będą musiały wspierać w sposób wymierny ludzkie zdolności, takie jak ciekawość, empatia i kreatywność;
    • cyfrowy plac zabaw: chodzi o wykorzystanie technologii do zwiększenia ludzkiego potencjału, wsparcia jego rozwoju; nie jest to np. jakaś konkretna wirtualna platforma; chodzi raczej o podejście, w którym technologie są przez przedsiębiorstwa dobierane świadomie, a pracownicy mają możliwość eksperymentowania, współpracy i odkrywania wariantów przyszłości opierającej się na nowych technologiach;
    • mikrokultury w miejscu pracy: organizacje zazwyczaj składają się z różnorodnego zestawu mikrokultur; podstawą wykorzystania ich potencjału jest zachęcanie poszczególnych zespołów do samodzielności, przy zapewnieniu im zasobów potrzebnych do stworzenia własnych stylów i sposobów pracy (przy jednoczesnym zachowaniu zgodności z zasadami wspólnymi dla całej organizacji);
    • HR bez granic: nowy model HR współtworzony przez wszystkich, stanowiący spójną całość z biznesem, społecznością, której służy i poszczególnymi ludźmi.

    Na podstawie trendów wymienionych przez autorów raportu można wysnuć wniosek, że organizacje potrzebują wypracować nowe metody współpracy ze swoimi pracownikami, zmienić podejście z eksploatacji i czerpania korzyści, na kooperację, wsparcie i wymianę korzyści. Oznacza to, m. in., szanowanie pracownika jako jednostki, uwzględnianie jego wyjątkowości i docenianie unikalnego zestawu zalet i kompetencji, jaki wnosi do organizacji. Wiązać się to musi ze zwiększeniem zaufania do samodzielnych działań zatrudnianych osób, szanowaniem ich granic, wspieraniem podczas wybierania przez nich ścieżki kariery i ich dążeń do rozwoju.

    Zintegrowany System Kwalifikacji może pomóc zarówno pracownikom, jak i pracodawcom. Stworzone w jego ramach narzędzia umożliwiają identyfikowanie posiadanych przez daną osobę umiejętności, wiedzy, kompetencji; planowanie ścieżki kariery; projektowanie zmiany kierunku rozwoju zawodowego i, w końcu, zarządzenie obranym kierunkiem bądź zmianą. Jednym z takich narzędzi wsparcia są Sektorowe Ramy Kwalifikacji.

    Sektorowe Ramy Kwalifikacji (SRK) to opis poziomów kwalifikacji funkcjonujących w danym sektorze lub branży. Zawierają opis kompetencji specyficznych dla danej branży ułożonych w sposób uporządkowany, ujętych w kategoriach: wiedza, umiejętności i kompetencje społeczne. W procesie tworzenia SRK – w myśl zasady branża dla branży – to konkretny sektor dba o uwzględnienie jego specyfiki, aktualnych trendów i kierunków rozwoju. Poziomy Sektorowych Ram Kwalifikacji odpowiadają odpowiednim poziomom Polskiej Ramy Kwalifikacji. Charakterystyki (opisy) poziomów kwalifikacji w sektorowych ramach stanowią rozwinięcie charakterystyk poziomów Polskiej Ramy Kwalifikacji II stopnia, typowych dla kwalifikacji o charakterze zawodowym, uwzględniających specyfikę danego sektora.

    SRK oferują szereg korzyści:

    • czytelny plan budowania i rozwoju zespołu poprzez uporządkowanie zestawu kwalifikacji ważnych z punktu widzenia interesariuszy sektora, czyli poszukiwanych przez pracodawców;
    • jednolity i miarodajny sposób oceny potencjału pracowników — możliwy dzięki łatwości porównywania kwalifikacji i identyfikowania potrzeb pracodawcy;
    • wiarygodną weryfikację kompetencji kandydatów do pracy i przez to efektywniejszą rekrutację,
      otwarte drzwi do współpracy na rynku europejskim, dzięki rozpoznawalności kwalifikacji i wiarygodności kompetencyjnej kapitału ludzkiego firmy;
    • pewne planowanie długoterminowych inwestycji i dróg rozwoju organizacji — dzięki możliwości identyfikowania luk kompetencyjnych na rynku oraz realnemu wpływowi na zmiany w programach kształcenia;
    • skuteczną odpowiedź na deregulację w branży – SRK umożliwia sporządzanie rekomendacji, czy standardów dotyczących zatrudnienia osób na poszczególnych stanowiskach w przedsiębiorstwie, bez potrzeby tworzenia nowych regulacji.

    Jak Sektorowe Ramy Kwalifikacji mogą pomóc rozmaitym grupom zainteresowanych osób i instytucji?

    • Pracownicy mogą, posiłkując się informacjami zawartymi w SRK, bardziej świadomie i w zindywidualizowany sposób podchodzić do rozwoju swojej kariery zawodowej, samodzielnie wyznaczając ścieżki kariery i samokształcenia.
    • Pracodawcy mogą szerzej spojrzeć na kompetencje branżowe występujące w swoim środowisku biznesowym, a dzięki temu efektywniej zarządzać zasobami ludzkimi i skuteczniej konkurować na rynku pracy.
    • Szkoły i placówki oświatowe mogą dostosowywać realizowane programy nauczania do aktualnych i realnych potrzeb rynku pracy oraz stosować je w doradztwie zawodowym dla uczniów czy monitorowaniu sukcesów absolwentów szkół.
    • Uczelnie wyższe mogą dopasowywać programy kierunku studiów do bieżących trendów w rozwoju branży i monitorowanie postępów studentów, dzięki czemu studenci będą lepiej przygotowani do wejścia na rynek pracy i osiągnięcia sukcesu zawodowego.
    • Firmy szkoleniowe mogą przygotowywać oferty szkoleniowe szyte na miarę, z podziałem na różne poziomy zaawansowania oraz przygotują egzaminy, podczas których weryfikowane będą nie tylko wiedza i umiejętności, ale także kompetencje społeczne.

    >>>>> Link do raportu „Human Capital Trends”

    #FunduszeUE

  • ZSK wobec trendu quiet quitting

    ZSK wobec trendu quiet quitting

    [ilustracja: Canva]

    Quiet quitting („ciche odchodzenie”, „cicha rezygnacja”) to trend polegający na ograniczaniu przez pracowników swojego zaangażowania w obowiązki służbowe i ograniczania się wyłącznie do wykonywania prac i zadań wynikających bezpośrednio z umowy o pracę. Oznacza to, że pracownicy odmawiają zostawania po godzinach, jeśli nie jest to absolutnie konieczne i uzasadnione, nie wykazują się inicjatywą, zwłaszcza w działaniach wykraczających poza ich zakres obowiązków, nie są zainteresowani podejmowaniem nowych wyzwań, nie podejmują się na dłuższą metę wykonywania zadań, które powinien wykonywać ktoś inny (być może ktoś, kogo firma powinna zatrudnić), nie chcą brać na siebie odpowiedzialności za duże projekty.


    Jednym z najważniejszych wniosków płynących raportu Gallupa „State of the Global Workplace: 2023 Report, wskazywanym przez autorów jest to, że rok 2022 był rekordowy jeśli chodzi o poziom zaangażowania pracowników. Średnio 23% pracowników na całym świecie zadeklarowało, ze są zaangażowani w swoją pracę. To o ponad 10 pp. więcej niż 10 lat temu.

    Jednakże, szczegóły dotyczące tego rekordowego zaangażowania pracowników niekoniecznie napawają tak wielkim optymizmem, zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę rejony bliskie nam, czyli Europę. W Europie odsetek pracowników zaangażowanych to 13% (o 10 pp. mniej, niż średnia światowa; w Polsce to 14%). Niezaangażowanych (tych, którzy wybrali quiet quitting) jest w Europie 72% (na świecie: 59%), a tych, którzy nie tylko nie angażują się w pracę, ale nawet posuwają się do jawnego bojkotowania swoich obowiązków służbowych: 15% (średnia światowa: 18%).

    Z raportu „State of the Global Workplace: 2023 Report” wynika, m. in., że:

    1. w obecnej rzeczywistości większość pracowników nie jest ani zaangażowana, ani aktywnie niezaangażowana. Oznacza to, m .in., że nie biorą oni pełnej odpowiedzialności za swoją pracę. Liderzy, którzy pomijają lub nie prowadzą na odpowiednią skalę (z jakichkolwiek powodów) działań mających na celu zwiększenie poziomu zaangażowania pracowników, powinni liczyć się z ty, że oznacza to z ich strony dobrowolne ograniczenie wpływu na możliwości organicznego wzrostu firmy;
    2. zaangażowanie pracowników nie jest równoznaczne z ich zadowoleniem. Oznacza to, że zadowoleni pracownicy nie muszą być zaangażowani. Bywa również odwrotnie;
    3. osoby wybierające quiet quitting doskonale wiedzą, jakich zmian w miejscu pracy oczekiwałyby i co mogłoby zwiększyć poziom ich zaangażowania.

    Jakie zatem zmiany w miejscu pracy miałyby pozytywny wpływ na poziom zaangażowania pracowników i zmniejszyłyby trend quiet quittingu?

    41% respondentów uważa, że zmiany powinny przede wszystkim dotyczyć kultury organizacyjnej. Wskazywane przez nich zagadnienia to przede wszystkim:

    • kwestie związane z możliwościami awansu, rozwoju lub kariery;
    • konieczność urealnienia przez organizację oczekiwań i obowiązków zawodowych;
    • mało interesująca praca / praca niezgodna z oczekiwaniami / poczucie, że umiejętności i talenty pracownika nie pasują do obowiązków zawodowych;
    • brak szacunku;
    • kultura miejsca pracy;
    • wartości pracownika nie były zgodne z misją i wartościami firmy;
    • brak transparentności;
    • brak uznania za wkład i osiągnięcia;
    • współpracownicy;
    • niewystarczające szkolenia.

    Jak widać, na pierwszym miejscu wskazane zostały sprawy dotyczące awansu, rozwoju lub kariery. Były to zagadnienia ważne dla aż 13% respondentów z tej grupy. Pokazuje to, że ludzie chcą się rozwijać i oczekują w tym zakresie wsparcia ze strony pracodawców. Doskonale wpisuje się to w ideę longlife learning. W dzisiejszych czasach propagowanie tej idei pośród pracowników, proponowanie im rozmaitych ścieżek i sposobów rozwoju oraz aktywne wspieranie ich inicjatyw w tym zakresie, powinno być jednym z podstawowych działań z zakresu HR, podejmowanych przez pracodawców.

    Z pomocą przychodzi tutaj Zintegrowany System Kwalifikacji

    Umożliwia on potwierdzanie w wiarygodny sposób kwalifikacji zdobytych w sposób inny niż podczas edukacji formalnej. Każdy, po wykazaniu się odpowiednią wiedzą i umiejętnościami podczas procesu zwanego walidacją, może otrzymać certyfikat poświadczający wybraną kwalifikację. Wszystkie kwalifikacje dostępna w ramach ZSK, w tym wolnorynkowe, zgromadzone zostały w ogólnodostępnym Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji. Łatwo można w nim odnaleźć informacje np. te dotyczące wymagań, których spełnienie jest niezbędne podczas ubiegania się o certyfikat.

    Dodatkowo, ZSK oferuje szereg rozwiązań, dzięki którym pracodawcom łatwiej jest obiektywnie porównać umiejętności np. kandydatów do pracy. Natomiast czy to pracownicy, czy to osoby planujące zmianę ścieżki kariery albo dopiero wchodzące na rynek pracy, mogą skorzystać z narzędzi ułatwiających planowanie kariery i podsumowywanie osiągnięć, np. z aplikacji Moje Portfolio, Kompas lub Kompas szkolnictwa branżowego.

    Warto inwestować w rozmaite formy doceniania pracowników, ponieważ – jak szacuje Gallup – niskie zaangażowanie (quiet quitting) pracowników kosztują globalną gospodarkę 8,8 bln USD. 

    >>>>> Strona z linkiem do pobrania raportu „State of the Global Workplace: 2023 Report” Gallupa

    #FunduszeUE

  • Rynek pracy, edukacja, kompetencje – aktualne trendy

    Rynek pracy, edukacja, kompetencje – aktualne trendy

    [ilustracja: Canva]

    Kluczowe dane dotyczące bezrobocia zawarte w opracowaniu:

    • stopa bezrobocia rejestrowanego w Polsce w styczniu 2024 r. wyniosła prawie 5,5% (dane GUS);
      ponad połowę zarejestrowanych bezrobotnych stanowiły kobiety (GUS);
    • najwięcej bezrobotnych (9%) zarejestrowanych był w woj. podkarpackim, najmniej (nieco ponad 3%) – w woj. wielkopolskim (GUS);
    • z kolei wg danych Eurostatu (zgodnie z definicją przyjętą przez Eurostat) stopa bezrobocia wyniosła w grudniu 2023 r. prawie 3% w Polsce, blisko 6% w Unii Europejskiej i prawie 6,5% w strefie euro;
    • wśród młodych osób (poniżej 25. roku życia), stopa bezrobocia wyniosła nieco ponad 12%; w UE było to prawie 15%, a strefie euro: 14,5% (Eurostat);
    • stopa bezrobocia wśród kobiet wyniosła 3% (UE: ponad 6%, strefa euro: blisko 7%); dla mężczyzn wartości te wyniosły odpowiednio: prawie 3%, prawie 6% i nieco ponad 6% (Eurostat)

    Autorzy opracowania poruszają szereg problemów związanych z rynkiem pracy i trendami na nim. Jednym z przywoływanych przez nich raportów jest „Keeping older workers engaged: Policies, practices and mechanisms„ opracowany przez Eurofound. Podsumowano w nim zagadnienia związane ze starzeniem się społeczeństw europejskich i wynikającymi z tego zmianami na rynku pracy. Zdaniem autorów można zaobserwować na rynku pracy wzrost liczby starszych pracowników (powyżej 55. roku życia). Jednak różnica pomiędzy wskaźnikami zatrudnienia w całej Unii wskazuje na istnienie barier hamujących zwiększanie się zjawiska.

    Bariery te to przede wszystkim:

    • różnice w traktowaniu kobiet i mężczyzn;
    • dyskryminacji ze względu na wiek;
    • innowacje w miejscu pracy, które prowadzą do wypychania starszych pracowników z rynku pracy; przyczyną są zmieniające się wymogi w zakresie umiejętności, np. kompetencje cyfrowe.

    Za kluczowe sposoby radzenia sobie ze stosunkowo niskim odsetkiem osób pracujących po 55 roku życia (średnia UE to 62%, w Polsce nieco powyżej 56%) uznano w raporcie zwiększenie i zróżnicowanie możliwości uczenia się i zdobywania nowych kwalifikacji przez starszych pracowników.

    >>>>> cały raport PARP „Rynek pracy, edukacja, kompetencje. Aktualne trendy i wyniki badań” (luty 2024)

    #FunduszeUE

  • Kwalifikacje stolarskie w ZSK

    Kwalifikacje stolarskie w ZSK

    [ilustracja: Canva]

    Zawody związane z szeroko rozumianym stolarstwem zaliczane są od kilku lat do zawodów deficytowych. Takie informacje znajdujemy w dwóch niedawno opublikowanych prognozach.

    W „Barometrze Zawodów 2024” do zawodów deficytowych, czyli takich, w których nie powinno być trudności ze znalezieniem pracy, zaliczono 29 profesji, w tym cieśli i stolarzy budowlanych.  Dodatkowo, jak czytamy w „Barometrze”, oba zawody znalazły się w grupie tych uznanych za trwale deficytowe (czyli takie, w których niedobór pracowników utrzymuje się nieprzerwanie od początku realizacji badania w całej Polsce, tj. od czasów prognozy na 2016 r.).

    Z kolei w „Prognozie zapotrzebowania na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego”, w części krajowej, wymieniono 34 zawody, dla których prognozowane jest szczególne zapotrzebowanie na rynku pracy. Wynika ono z powodu znaczenia dla rozwoju państwa. Do zawodów tych zaliczono, m. in.: montera stolarki budowlanej oraz technika montażu i automatyki stolarki budowlanej.

    Dlatego też warto przypomnieć, że pierwszą kwalifikacją (wówczas) rynkową*, włączoną do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji było „Montowanie stolarki budowlanej”. Natomiast 
    kwalifikacja włączona do ZSK jako 200 to „Montowanie mebli i zabudów na wymiar”.

    Montowanie stolarki budowlanej

    Kwalifikacja ta skierowana jest do:

    • przedstawicieli branży budowlanej (w tym uczniów szkół zawodowych i techników z branży budowlanej);
    • osób, które zajmują się montażem stolarki budowlanej i chcą potwierdzić posiadaną wiedzę, umiejętności i kompetencje społeczne;
    • osób, które chcą się przekwalifikować i podjąć pracę w tym obszarze.

    Osoba legitymująca się tą kwalifikacją posiada:

    • ogólną wiedzę na temat stolarki budowlanej oraz umiejętności w zakresie montażu okien i drzwi balkonowych, okien dachowych, drzwi wewnętrznych i zewnętrznych, bram i krat;
    • posiada rozeznanie w najnowocześniejszych technologiach związanych z montażem i obsługą stolarki budowlanej;
    • zna zasady konserwacji i serwisowania stolarki budowlanej, a także zasady odbioru robót montażowych;
    • posiada podstawową wiedzę z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, podejmowania i prowadzenia działalności gospodarczej oraz organizacji pracy w małym zespole;
    • wykazuje się kompetencjami personalnymi i społecznymi umożliwiającymi pracę na stanowiskach związanych z montażem stolarki budowlanej.

    >>>>> Jak wygląda walidacja w zakresie kwalifikacji „Montowanie stolarki budowlanej”?

    Montowanie mebli i zabudów na wymiar

    Kwalifikacja jest przewidziana dla:

    • osób zawodowo związanych z branżą wykończeniową;
    • uczniów i absolwentów szkół branżowych, techników oraz szkół policealnych, w których prowadzone jest kształcenie zawodów lub kwalifikacji wyodrębnionych w zawodach pokrewnych do wnioskowanej kwalifikacji, chcących potwierdzić swoje umiejętności i wiedzę w zakresie bardziej zawężonym i wyspecjalizowanym niż zdobyte w ramach swojego wykształcenia;
    • osób chcących poszerzyć swoje kompetencje związane z usługami z branży drzewnej o montowanie mebli i zabudów na wymiar.

    Osoba posiadająca kwalifikację „Montowanie mebli i zabudów na wymiar”:

    • identyfikuje potrzeby klienta;
    • dokonuje pomiarów, przygotowuje zestawienie materiałów;
    • sporządza kosztorys, przygotowuje ofertę;
    • ustala harmonogram prac;
    • dobiera gotowe elementy montażowe;
    • sprawdza zgodność otrzymanych gotowych elementów montażowych z zamówieniem;
    • dobiera odpowiednie narzędzia, planuje wszystkie etapy montażu, dokonuje montażu mebli i zabudów na wymiar oraz ocenia zgodność montażu z oczekiwanym rezultatem.

    >>>>> Więcej kwalifikacji z różnych dziedzin można znaleźć w Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji.

    *od 1 stycznia 2024 r. kwalifikacje rynkowe nazywane są wolnorynkowymi

    Mapa kwalifikacji ZSK. Wybierz branżę i zdobądź certyfikat

    #FunduszeUE

  • Jak doceniać pracowników?

    Jak doceniać pracowników?

    Naturalnie, pierwszym sposobem docenienia pracownika, który przychodzi do głowy zarówno zatrudnianym, jak i zatrudniającym, powinna być odpowiednia płaca. Ta kwestia, na szczęście, z roku na rok staje się coraz bardziej oczywista. Również dla wielu osób pieniądze to nie wszystko. Dlatego też firmy stosują rozmaite systemy benefitów i zachęt, od możliwości przyprowadzania do pracy zwierzęcego pupila, owocowych czwartków i sal rekreacyjnych, w których pracownicy mogą wypocząć drzemiąc w hamakach czy grając w piłkarzyki, opieki medycznej, ubezpieczeń, po wspieranie rozwoju pracownika.

    I właśnie ta ostatnia opcja staje się dla zatrudnionych coraz bardziej pożądana jako dodatek do pensji. Zwłaszcza Gen Z (pokolenie Z) oczekuje, że praca będzie nie tylko sposobem na zarobienie pieniędzy niezbędnych do utrzymania się, ale też miejscem, w którym proza życia będzie przeplatać się z pasją.

    Tradycyjnymi działaniami firm w tym zakresie są, m. in.:

    • dopłacanie do zajęć sportowych;
    • fundowanie biletów do kina, teatru lub na inne wydarzenia artystyczne;
    • organizowanie kursów językowych;
    • wspieranie (również poprzez indywidualną organizację czasu pracy) uczestnictwa w kursach lub studiach, i to nie tylko kierunkowo związanych z zakresem obowiązków;
    • wspieranie działalności wolonatariackiej i charytatywnej swoich pracowników (a nierzadko również współuczestniczenia w ważnych dla nich przedsięwzięciach).

    Jest jeszcze jeden sposób – docenianie doświadczeń, umiejętności, wiedzy i kompetencji zdobytych przez pracowników na drodze edukacji nieformalnej. Chodzi o zachęcanie do uczenia się przez całe życie oraz o wspieranie i propagowanie idei longlife learning. Każdy z nas bowiem, nawet nie do końca zdając sobie z tego sprawę, uczy się nieustannie – rozwiązując rozmaite problemy w pracy i poza nią, spotykając się i rozmawiając z innymi ludźmi, obserwując otaczający nas świat. Ważne, żeby nie zatracać wrodzonej nam ciekawości i traktować uczenie się przez całe życie jako formę samorozwoju. A, jak wiadomo – w dzisiejszych czasach ten, kto się nie rozwija, nie zatrzymuje się w miejscu, tylko cofa się.

    Wspieraniu idei uczenia się przez całe życie służy Zintegrowany System Kwalifikacji, dzięki któremu każdy, po wykazaniu się `podczas procesu zwanego walidacją posiadaniem wymaganych kompetencji może otrzymać wiarygodny certyfikat poświadczający wybraną kwalifikację. Wszystkie kwalifikacje dostępna w ramach ZSK, w tym wolnorynkowe, zgromadzone zostały w Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji. Rejestr jest ogólnodostępny i każdy może znaleźć w nim poszukiwane przez siebie informacje dotyczące np. wymagań, jakie należy spełnić ubiegając się o certyfikat albo jaka instytucja certyfikująca przeprowadza walidację.

    Dodatkowo, pracodawcy korzystający z rozwiązań oferowanych przez ZSK, mogą łatwo i obiektywnie porównać umiejętności np. kandydatów do pracy. Z kolei pracownicy (lub też osoby planujące zmianę ścieżki kariery albo dopiero startujące na rynku pracy) mogą skorzystać z narzędzi ułatwiających planowanie kariery i podsumowywanie osiągnięć, np. z aplikacji Moje Portfolio.

    Warto inwestować w rozmaite formy doceniania pracowników, ponieważ nie tylko jest to forma podziękowania za ich wysiłek i wkład włożone w rozwój przedsiębiorstwa. Można to też traktować jako inwestycję, nie tylko w tzw. „zasoby ludzkie” – większe kompetencje pracowników przekładają się na pomyślność firmy. Dodatkowo, rotacje – związane z tym, że niezadowoleni pracownicy zmieniają pracodawcę – są źródłem realnych strat dla przedsiębiorstwa, ponieważ koszty związane z rekrutacją i przeszkoleniem nowej osoby nie są niskie.

    #FunduszeUE

  • Nowy numer „Kwartalnika ZSK” jest już dostępny!

    Nowy numer „Kwartalnika ZSK” jest już dostępny!

    >>>>> „Kwartalnik ZSK”, nr 4/2023

    Inspiracją do powstania bieżącego wydania konferencja „Profesjonalne kompetencje w sporcie – Zintegrowany System Kwalifikacji”, która odbyła się 5 grudnia 2023 r.

    W numerze zebraliśmy wypowiedzi ekspertów uczestniczących w poszczególnych debatach konferencji. Pytaliśmy o to, czy Zintegrowany System Kwalifikacji jest szansą na profesjonalizację kompetencji trenerów i instruktorów w sporcie powszechnym oraz dlaczego ZSK jest tak ważny w sporcie powszechnym. Piszemy także o „Sektorowej Ramie Kwalifikacji w Sporcie”, która – mimo że powstała w 2015 r. – jest wciąż aktualna. Zawiera ona kompetencje kadr sportu, tj. trenerów, instruktorów, animatorów i innych osób zaangażowanych w przygotowanie do realizacji zajęć sportowych lub procesu treningowego w sporcie.

    Przygotowaliśmy także wygodne zestawienie kwalifikacji wolnorynkowych związanych ze sportem, opracowanych i włączonych do Zintegrowanego Rejestru Kwalifikacji.

    >>>>> „Kwartalnik ZSK”, nr 4/2023

    Projekt „Wspieranie dalszego rozwoju Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji w Polsce (ZSK6)”, realizowany przez IBE, współfinansowany ze środków programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego.

    #FunduszeUE

  • Sektorowa Rama Kwalifikacji dla Gospodarki Wodno-Ściekowej, Rekultywacji i Remediacji doceniona poza granicami Polski!

    Sektorowa Rama Kwalifikacji dla Gospodarki Wodno-Ściekowej, Rekultywacji i Remediacji doceniona poza granicami Polski!

    13 lutego br., w siedzibie Instytutu Ochrony Środowiska – Państwowy Ośrodek Badawczy odbyło się spotkanie z reprezentantami Association of Latvian Water Supply and Sewerage Companies (LŪKA). Był to drugi dzień wizyty studyjnej łotewskich przedstawicieli branży wodno-ściekowej w Polsce, poświęconej wymianie dobrych praktyk między doświadczeniami obu krajów. Spotkanie rozpoczął dyrektor IOŚ-PIB Krystian Szczepański, który opowiedział o najważniejszych inicjatywach w obszarze wodno-ściekowym IOŚ-PIB.

    W wydarzeniu wziął udział ekspert IBE, dr Dawid Dymkowski, który wygłosił prezentację pt. “Practical aspects of Sectoral Qualifications Frameworks”. 

    Sektorowa Rama Kwalifikacji dla Gospodarki Wodno-Ściekowej Rekultywacji i Remediacji okazała się dla łotewskich gości interesującym punktem spotkania. Dowiadywali się oni o rozkład prac zespołu opracowującego SRK, finansowanie działań, a także trudności w dotarciu do przedstawicieli wszystkich najważniejszych obszarów sektora. Jako wsparcie doraźne, oprócz odpowiedzi na swoje pytania, Łotysze otrzymali angielskojęzyczną wersję publikacji podsumowującej prace nad SRK GWŚRiR. 

    Podczas kolejnych prezentacji przedstawiciele z Łotwy interesowali się funkcjonowaniem szkolnictwa wyższego, a także organizacją edukacji pozaformalnej w naszym kraju. Pytania przez nich zadawane dotyczyły, m.in. odsetka studentów kończących I i II stopień studiów, finansowania studiów podyplomowych oraz kursów doszkalających z zakresu gospodarki wodno-ściekowej.  

    W drugiej części spotkania zagraniczny goście przedstawili kondycję branży wodno-ściekowej w swoim kraju. Przedstawili jej niewielkie, niestety, znaczenie w gospodarce narodowej. Wyrazili także obawy związane z niedostatkiem na sektorowym rynku pracy odpowiednio wykwalifikowanych inżynierów. Wiele trudności w opracowaniu własnej Sektorowej Ramy Kwalifikacji powodowanych jest przez wątpliwości związane z ustaleniem zakresu sektora. W dalszym ciągu granica między branżą wodno-ściekową, a branżą budownictwa jest dla nich niejasna. 

    Podsumowaniem spotkania stała się refleksja jednego z gości z Łotwy na temat wielu podobieństw między naszymi krajami. Podkreślił, że nie udało mu się znaleźć tak wielu wspólnych cech podczas dotychczasowych wizyt studyjnych w innych krajach, jak właśnie tutaj. Są nimi nie tylko tak oczywiste rzeczy jak historia czy aktualna sytuacja geopolityczna, ale także układ krajowych ram kwalifikacji czy wyzwania kompetencyjne na sektorowym rynku pracy.

    Sektorowa Rama Kwalifikacji dla Gospodarki Wodno-Ściekowej, Rekultywacji i Remediacji jest prostym narzędziem, które w uporządkowany sposób przedstawia kompetencje charakterystyczne dla sektora. Ułatwia odniesienie kwalifikacji charakterystycznych dla sektora do poszczególnych poziomów Polskiej Ramy Kwalifikacji. Opisy kompetencji zamieszczone w ramie mogą służyć do porównywania kwalifikacji, formułowania kryteriów przy zamawianiu usług czy opracowywaniu wymagań na potrzeby rekrutacji pracowników. Rama może być przydatna wszystkim pracującym w sektorze, do tego, by bardziej świadomie i w zindywidualizowany sposób mogli podchodzić do rozwoju swojej kariery zawodowej. 

    “Z uwagi na zobowiązania wynikające z Krajowego Planu Odbudowy, w najbliższym czasie SRK GWŚRiR będzie podlegać aktualizacji. Kompetencje zawarte w ramie będą weryfikowane pod kątem osiągnięcia celów Europejskiego Zielonego Ładu i neutralności klimatycznej do roku 2050.”

    – wyjaśnia Dawid Dymkowski.

    Sektorowe Ramy Kwalifikacji mają pomóc w zidentyfikowaniu oraz uzupełnieniu luk kompetencyjnych w danym sektorze. Są to narzędzia przedstawiające kompetencje charakterystyczne dla danego sektora i mające ułatwiać odniesienie charakterystycznych dla niego kwalifikacji do poszczególnych poziomów Polskiej Ramy Kwalifikacji. Opisy kompetencji zamieszczone w ramach mogą służyć do porównywania kwalifikacji, formułowania kryteriów przy zamawianiu usług lub podczas opracowywania wymagań na potrzeby rekrutacji pracowników, projektowania ścieżek kariery i awansu zawodowego Mogą też być przydatne dla osób zatrudnionych w sektorze, wspierając ich w bardziej świadomym rozwoju ich karier zawodowych. Korzystać z nich mogą także instytucje edukacyjne i szkoleniowe, przygotowujące programy kształcenia.

    Do września 2023 r. Instytut Badań Edukacyjnych, we współpracy z przedstawicielami różnych branż, opracował 21 sektorowych ram kwalifikacji.

    #FunduszeUE

  • Kompetencje przyszłości

    Kompetencje przyszłości

    „Technologia i gospodarka zmieniają się dynamicznie. Nie mówimy o perspektywie lat, ale miesięcy. Nie pozostaje to, naturalnie, bez wpływu na rynek pracy, potrzeby przedsiębiorstw i to w jaki sposób my, jako pracownicy, powinniśmy adaptować się do tych zmian. Uczenie się przez całe życie i pozostawanie w stanie nieustannej ciekawości świata bardzo nam to zadanie ułatwia. Zwłaszcza, że przez większość życia uczymy się poza szkołą, koncentrując się na kwestiach, które albo są nam w danej chwili niezbędne, albo po prostu sprawiają przyjemność. Dzięki temu zmienia się nasz sposób patrzenia na proces uczenia się – z przykrego obowiązku staje się źródłem frajdy”

    – mówi Maciej Tauber, lider projektu ZSK 6.

    Zgodnie z tym, co możemy przeczytać w raporcie:

    „Cztery megatrendy[*] kształtujące współczesne gospodarki wpływają wyraźnie na międzybranżowe scenariusze i ich skutki dla rynku pracy. Przejawia się to także na poziomie poszczególnych branż, co pokazują wyniki opisane w ekspertyzie poświęconej perspektywom rozwoju. Efektem nakładania się tych trendów w wymiarze potrzeb kompetencyjnych jest ich przenikanie się pomiędzy branżami – megatrendy i trendy międzybranżowe wymuszają zapotrzebowanie na kompetencje, które do tej pory były specyficzne dla innych branż. Najlepszym tego przykładem jest powszechna cyfryzacja, która wymaga od firm działających praktycznie we wszystkich sektorach większego zapotrzebowania na umiejętności ICT pracowników. W rezultacie, pracodawcy odchodzą od myślenia w kategoriach stanowisk, w zamian posługując się coraz częściej rolami zawodowymi. Biorąc pod uwagę wspólne oddziaływanie wszystkich trendów, takie myślenie będzie coraz popularniejsze […].”

    – „Trendy kształtujące polskie branże i kompetencje przyszłości. Perspektywa 17 branż”

    * chodzi o postęp technologiczny, zrównoważony rozwój, zmiany demograficzne i globalizację

    Autorzy, na podstawie wyników badań przeprowadzonych w 17 kluczowych branżach, wybrali 6 kategorii kompetencji przyszłości, które były wspólne dla większości analizowanych branż. Kategorie te wskazywane są też w raportach międzynarodowych:

    • komunikacja, relacje, współpraca;
    • organizacja, zarządzanie, planowanie;
    • kompetencje analityczne;
    • kompetencje cyfrowe;
    • rozwój, twórczość, innowacyjność;
    • ochrona środowiska, zrównoważony rozwój.

    Ankietowani wskazali także niedobory w zakresie kompetencji:

    • budowanie i rozwijanie relacji biznesowych (negocjacje i komunikacja);
    • przewidywanie i minimalizowanie ryzyka;
    • współpraca w grupie;
    • odporność na stres i dynamiczne środowisko pracy;
    • kierownicze, związane z delegowaniem zadań i zarządzaniem zespołem;
    • umiejętność poszukiwania i wdrażania nowych rozwiązań technologicznych;
    • gotowość do rozwoju.

    >>>>> zobacz cały raport PARP „Trendy kształtujące polskie branże i kompetencje przyszłości. Perspektywa 17 branż”

    „Jak zauważają autorzy raportu, kompetencje miękkie, których brakuje wielu pracownikom, bardzo trudno jest kształcić czy rozwijać. Nie zmienia to faktu, że umiejętności miękkie wciąż są traktowane po macoszemu. Nadal pokutuje przekonanie, że albo się je ma – w mniejszym lub większym zakresie – albo nie. Nie jest to prawdą. Możemy nad kompetencjami miękkimi pracować i je doskonalić. Ważna jest postawa względem zmiany oraz wsparcie od innych. Dlatego też w Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji, w opisach efektów uczenia się dla poszczególnych kwalifikacji, zawieramy nie tylko umiejętności i wiedzę związane bezpośrednio z daną kwalifikacją, ale też kompetencje społeczne, którymi musi wykazać się kandydat do otrzymania certyfikatu.”

    – komentuje Maciej Tauber.

    Maciej Tauber, lider projektu ZSK 6, cytat: "To nieprawda, że kompetencje miękkie albo się ma, albo nie. Możemy nad nimi pracować i je doskonalić"

    #FunduszeUE

  • Kwalifikacja „Montowanie turbin wiatrowych”

    Kwalifikacja „Montowanie turbin wiatrowych”

    Jedną z nich jest „Montowanie turbin wiatrowych (WTG – Wind Turbine Generator)„.

    Osoba posiadająca tę kwalifikację jest przygotowana do wykonywania prac montażowych turbiny wiatrowej, w szczególności:

    • przygotowuje stanowisko pracy, sprawdza kompletność oraz stan techniczny dostarczonych komponentów oraz osprzętu instalacyjnego i akcesoriów;
    • stosuje zasady prawidłowego przygotowania poszczególnych komponentów do podniesienia, osadzania i montażu;
    • używa właściwych znaków werbalnych i niewerbalnych do komunikacji z dźwigowym w zakresie podczepiania oraz unoszenia i osadzania komponentów turbiny;
    • wykonuje montaż, stosując się do wytycznych zawartych w instrukcji producenta, dobiera odpowiednie narzędzia i urządzenia służące do montażu oraz przynależne im akcesoria, stosuje się do dokumentacji technicznej w zakresie ich użytkowania i serwisowania;
    • zapewnia odpowiednie źródło energii zintegrowanej z urządzeniem lub zewnętrznej;
    • przestrzega ogólnych zasad BHP, ppoż, ochrony środowiska i ergonomii na stanowisku pracy.

    Osoba legitymująca się certyfikatem potwierdzającym posiadanie tej kwalifikacji jest przygotowana do podjęcia zatrudnienia w firmach zajmujących się instalacją farm wiatrowych na lądzie i morzu, zarówno w kraju, jak i za granicą, pod warunkiem posiadania aktualnych dokumentów poświadczających odbycie okresowych szkoleń w zakresie bezpieczeństwa pracy na farmach wiatrowych.

    Kwalifikacja jest skierowana do:

    • osób, które nie mają wcześniejszego doświadczenia z pracą na farmach wiatrowych, ani wykształcenia kierunkowego, ale chcące podjąć pracę w tym zawodzie np. absolwenci szkół ogólnokształcących, osoby chcące się przekwalifikować i podjąć pracę w nowej dziedzinie;
    • osób, które posiadają pewne przygotowanie kierunkowe, jako absolwenci techników i szkół branżowych związanych z branżą budowlaną (BUD), mechaniczną (MEC), elektroenergetyczną (ELE), dla których kwalifikacja może stanowić ważne uzupełnienie warsztatu zawodowego;
    • uczniów innych szkół branżowych i techników jako kwalifikacja uzupełniająca;
    • kwalifikacja może być również wykorzystana do potwierdzenia kompetencji kandydatów, którzy mają pewną wiedzę i doświadczenie w zakresie instalacji turbin wiatrowych i chcieliby zdobyć formalne potwierdzenie posiadanych umiejętności.

    Więcej informacji nt. kwalifikacji „Montowanie turbin wiatrowych (WTG – Wind Turbine Generator)” można znaleźć w Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji.

    Już niedługo, kiedy kwalifikacja otrzyma Instytucję Certyfikującą (IC) oraz Podmiot Zewnętrznego Zapewniania Jakości (PZZJ), każdy będzie mógł potwierdzić swoje kompetencje w tym zakresie oraz uzyskać certyfikat rozpoznawany w całej UE. Będzie on informacją dla pracodawcy o posiadanych umiejętnościach, wiedzy i kompetencjach, potrzebnych do wykonywania zawodu.

    Mapa kwalifikacji ZSK. Wybierz branżę i zdobądź certyfikat

    #FunduszeUE