Kategoria: Artykuły

  • Kwalifikacje sprzedażowe

    Kwalifikacje sprzedażowe

    Dzień Handlowca, obecnie obchodzony 2 lutego, to kontynuacja świętowanego jeszcze w czasach PRL Dnia Pracownika Handlu. Wówczas była to pierwsza niedziela po 29 stycznia. Ale jego korzenie sięgają okresu międzywojennego – w 1937 r. ustanowiono na 8 grudnia Dzień Kupca Polskiego. Obecnie jest to święto wszystkich, którzy w jakiś sposób związani są ze sprzedażą.

    Zawodów związanych z handlem jest obecnie dużo. Jakie kwalifikacje przydają się podczas ich wykonywania najbardziej? Za wspólne dla wszystkich można uznać większość tzw. umiejętności miękkich, np. wysoka kultura osobista, samodzielność, kreatywność, pewność siebie, ale i otwartość na potrzeby innych, skłonność do szukania konsensusu. Umiejętności tzw. twarde będą różnić się w zależności od indywidualnie obranej ścieżki kariery i wybranej specjalizacji.

    W Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji dostępne są następujące kwalifikacje sprzedażowe:

    Przydatnym dla osób pracujących w zawodach związanych ze sprzedażą, zarówno dla pracodawców, jak i pracowników, narzędziem może też być Sektorowa Rama Kwalifikacji dla Handlu (SRKH).

    Publikacja ta składa się z części prezentujących m.in.: strukturę ramy, rekomendacje dotyczące wdrożenia i wykorzystywania SRKH w Polsce oraz słownik stosowanych pojęć.

    >>>>> Sektorowa Rama Kwalifikacji dla Handlu (SRKH)

    Załącznik do publikacji zawiera charakterystyki poziomów SRKH. Publikacja ta powstała w wyniku prac w ramach projektu opracowania SRKH przeprowadzonych przez konsorcjum Fundacji Przedsiębiorczości oraz Stowarzyszenia Forum Dialogu Gospodarczego na zlecenie Instytutu Badań Edukacyjnych.

    Mapa kwalifikacji ZSK. Wybierz branżę i zdobądź certyfikat

    #FunduszeUE

  • Po co uczyć się oduczania się?

    Po co uczyć się oduczania się?

    Ciągłe uczenie się leży w ludzkiej naturze. Nawet, jeśli nie mamy takiej intencji, z każdej nowej sytuacji wyciągamy doświadczenia, zapamiętujemy nowe sposoby działania i rozwiązywania problemów. To mechanizm, dzięki któremu przystosowujemy się do zmian w życiu jako jednostki. To również siła, która „popycha” ludzkość do przodu. W połączeniu z ciekawością otaczającego nas świata stanowi podstawę rozwoju cywilizacji, kultury i techniki. Naturalnie dużo lepsze wyniki przynosi intencjonalne uczenie się przez całe życie, czyli longlife learning, ponieważ ułatwia świadome porządkowanie wiedzy i nadawanie kierunku samorozwojowi.

    W tym kontekście hasło „naucz się oduczać” może brzmieć nawet niedorzecznie. Skoro gromadzenie wiedzy, umiejętności i doświaczeń jest wartością, to oduczania się, zapominanie, wydaje się działaniem nielogicznym, wręcz kontrproduktywnym. Jednak, wbrew pozorom, ma to sens w kontekście porządkowania wiedzy i doskonalenia umiejętności.

    „Analfabetami XXI wieku nie będą ci, którzy nie potrafią czytać i pisać, ale ci, którzy nie potrafią się uczyć, oduczać i uczyć na nowo.” – Alvin Eugene Toffler (1928 – 2016), amerykański pisarz i futurolog

    Dlaczego powinniśmy opanować umiejętność oduczania się?

    Przede wszystkim dlatego, że dzisiejszy świat zmienia się tak szybko, że wiedza i umiejętności szybko się „przeterminowują” i dezauktualizują. Trzymanie się przestarzałych nawyków może utrudniać rozumienie i przyswajanie np. nowych technologii. Aby płynnie i efektywnie poruszać się w nieustannej zmiany, powinniśmy – dla własnego dobra – umieć łatwo porzucać schematy, w ramach których dotychczas się poruszaliśmy.

    Gotowość oduczania się sprawia też, że jesteśmy bardziej otwarci na nowinki i nowości. Zostawiamy za sobą myślenie typu „zawsze tak było, zawsze tak się robiło i było dobrze”. Pewnie nie było źle, ale zmiana sposobu myślenia i podejścia może otworzyć nowe perspektywy i sprawić, że coś zostanie usprawnione, np. jakiś proces skrócony.

    Oduczanie się przestarzałych schematów oczyszcza umysł i pozostawia tylko to, co potrzebne w danej chwili. Nie jest tym samym, co kompletne zapomnienie. To, że np. z jakiejś umiejętności już nie korzystamy, nie oznacza, że nie przyda nam się wiedza z nią związana. Oduczanie się nie jest dosłownym odrzucaniem wszystkiego, czego się kiedyś dowiedziało, tylko świadomym zastępowaniem przestarzałych wiadomości aktualnymi i praktycznym wykorzystywaniem tych „nowinek”. Samo przyswojenie świeżej wiedzy nie wystarczy. Jest już jednak ważnym i niezbędnym krokiem do bycia na bieżąco. Dlatego warto być uważnym i co jakiś raz „robić porządki” w umyśle, żeby zawsze mieć pod ręką najnowszą wiedzę i najlepsze umiejętności.

    #FunduszeUE

  • Menedżer społeczności – przydatne kwalifikacje

    Menedżer społeczności – przydatne kwalifikacje

    Kim jest menedżer społeczności? To głos firmy w portalach społecznościowych. Nie tylko zamieszcza w nich najnowsze informacje na temat swojego przedsiębiorstwa, ale również – a może przede wszystkim – nawiązuje i podtrzymuje kontakt z obserwatorami, rozpoczyna rozmowę, pyta o zdanie, odpowiada na pytania i wyjaśnia wątpliwości, moderuje dyskusję. Nie stroni też od okazywania poczucia humoru, dając tym samym swojemu przedsiębiorstwu ludzką twarz.

    Do tego nieustannie monitoruje sytuację i wizerunek firmy w mediach społecznościowych oraz śledzi trendy i mody społecznościowe, aby nadążać komunikacyjnie – nie tylko merytorycznie, ale także także pod względem formy przekazu. Musi rozumieć swoją publiczność, mówić jej językiem i wiedzieć gdzie (na którym portalu) i kiedy (dni, godziny) ma największą szansę ich spotkać, a tym samym najlepiej dotrzeć z przekazem. Wciąż też bada i testuje nowe media, ponieważ ciągle ktoś próbuje wypromować nowy portal, nowe funkcje i nowe możliwości budowania społeczności.

    Dzięki pracy menedżera społeczności firma nie tylko dociera z przekazem precyzyjnie i skutecznie do wybranych grup docelowych, ale również zyskuje i buduje społeczność, która pozostaje wsparciem także w trudniejszych momentach, np. w kryzysie.

    Menedżer społeczności to nie tylko „spec od social mediów”. Aby zbudować i utrzymać społeczność, powinien nie tylko rozumieć mechanizmy funkcjonowania portali społecznościowych. To tak naprawdę stanowisko, które wymaga bycia człowiekiem renesansu. Trzeba orientować się w trendach branżowych, ogólnej sytuacji gospodarczej, politycznej i kulturalnej, być mistrzem słowa (nie tylko poprawności językowej), znać (przynajmniej podstawy) marketingu, PR-u, psychologii (zwłaszcza zachowań w internecie), umieć sobie radzić z budową wizerunku i zażegnywaniem kryzysów. Musi również radzić sobie z budowaniem i egzekwowaniem strategii, z zarządzaniem zespołem i kampaniami promocyjnymi, monitorowaniem działań konkurencji oraz z analizowaniem danych i statystyk.

    W Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji znaleźć można kwalifikacje, które przydadzą się osobom planującym karierę w social mediach, w tym jako menedżerowie społeczności:

    Przydatnym dla osób pracujących w branży marketingowej, zarówno dla pracodawców, jak i pracowników, narzędziem może też być Sektorowa Rama Kwalifikacji dla Komunikacji Marketingowej (SRK KM).

    Sektorowa Rama Kwalifikacji dla Komunikacji Marketingowej (SRK KM) pomoże w:

    • diagnozowaniu potrzeb szkoleniowych;
    • adekwatnym doborze form rozwoju kompetencji;
    • projektowaniu programów szkoleniowych;
    • określaniu celów szkolenia za pomocą efektów uczenia się;
    • porównywaniu poszczególnych kursów i szkoleń oraz przeprowadzaniu ich ewaluacji.

    Sektorowa Rama Kwalifikacji dla Komunikacji Marketingowej może być:

    • źródłem informacji o wymaganych kwalifikacjach w sektorze;
    • przydatnym narzędziem do tworzenia programów edukacyjnych;
    • pomocą w budowaniu i rozwoju zespołu, określeniu luk kompetencyjnych i potencjału pracowników;
    • narzędziem ułatwiającym przeprowadzenie oceny pracowników i sporządzenie opisu stanowiska pracy.

    #FunduszeUE

  • Barometr Zawodów 2024

    Barometr Zawodów 2024

    Rynek pracy zmienia się dynamicznie. Niektóre zawody znikają, inne – pojawiają się i rozwijają. Dynamika ta dotyczy również zmian w zapotrzebowaniu na poszczególne profesje. Przedstawiciele pewnych zawodów stają się bardziej poszukiwani, innych – wręcz przeciwnie. Warto to wiedzieć i brać pod uwagę planując rozwój zawodowy, projektując swoją ścieżkę kariery lub zarządzając zmianą pracy. Informacji nt. zmian w zapotrzebowaniu na poszczególne profesje dostarcza m. in. „Barometr Zawodów”.

    Do zawodów deficytowych, czyli takich, w których nie powinno być trudności ze znalezieniem pracy, zaliczono 29 profesji: cieśle i stolarze budowlani; dekarze i blacharze budowlani; elektrycy, elektromechanicy i elektromonterzy; fizjoterapeuci i masażyści; kierowcy autobusów; kierowcy samochodów ciężarowych i ciągników siodłowych; kucharze; lekarze; magazynierzy; mechanicy pojazdów samochodowych; monterzy instalacji budowlanych; murarze i tynkarze; nauczyciele praktycznej nauki zawodu; nauczyciele przedmiotów ogólnokształcących; nauczyciele przedmiotów zawodowych; nauczyciele przedszkoli; nauczyciele szkół specjalnych i oddziałów integracyjnych; operatorzy i mechanicy sprzętu do robót ziemnych; operatorzy obrabiarek skrawających; opiekunowie osoby starszej lub niepełnosprawnej; pielęgniarki i położne; pracownicy ds. rachunkowości i księgowości; pracownicy robót wykończeniowych w budownictwie; pracownicy służb mundurowych; psycholodzy i psychoterapeuci; robotnicy budowlani; samodzielni księgowi; spawacze; ślusarze.

    Przy czym dużych miastach mają to być przede wszystkim:

    • z branży transport-spedycja-logistyka: spedytorzy i logistycy, zaopatrzeniowcy i dostawcy, listonosze i kurierzy;
    • z branży budowlanej: monterzy konstrukcji metalowych, kierownicy budowy, inżynierowie budownictwa;
    • z branży informatycznej: specjaliści ds. projektowania, wdrażania i doskonalenia produktów i usług cyfrowych;
    • z branży elektro-energetycznej: specjaliści elektroniki, automatyki i robotyki, monterzy elektronicy;
    • z branży medyczno-opiekuńczej: pracownicy socjalni, fizjoterapeuci i masażyści;
    • z branży usługowej: personel sprzątający;
    • z branży handlowej: sprzedawcy i kasjerzy;
    • z branży mechaniczno-motoryzacyjnej: mechanicy-monterzy maszyn i urządzeń.

    Do grona zawodów deficytowych wchodzą te, co do których prognozuje się, że zapotrzebowanie pracodawców będzie duże, a podaż pracowników o odpowiednich kwalifikacjach niewielka, prawdopodobnie mniejsza niż popyt. Pośród nich zidentyfikowano 8 zawodów trwale deficytowych,

    „czyli takich, w których niedobór pracowników utrzymuje się nieprzerwanie od początku realizacji badania w całej Polsce (tj. prognozy na 2016 rok).

    W Barometrze na 2024 rok można wyróżnić 8 takich zawodów – znajdowały się one na liście trwałych deficytów także rok i dwa lata wcześniej. Te zawody to: cieśle i stolarze budowlani, dekarze i blacharze budowlani, kierowcy autobusów, kierowcy samochodów ciężarowych i ciągników siodłowych, operatorzy obrabiarek skrawających, pielęgniarki i położne, samodzielni księgowi, spawacze.” – „Barometr Zawodów 2024”.

    W grupie zawodów zrównoważonych, czyli takich, w których liczba ofert pracy będzie zbliżona do liczby osób zdolnych do podjęcia zatrudnienia w danym zawodzie znalazło się 139 profesji. Z kolei zawodów nadwyżkowych, czyli takich, w których znalezienie pracy może być trudniejsze ze względu na niskie zapotrzebowanie i/lub nadmierną liczbę kandydatów spełniających wymagania pracodawców zidentyfikowano, podobnie jak w latach poprzednich, 0 (zero).

    Planując rozwój i/lub zmiany ścieżki kariery warto wziąć ustalenia zawarte w „Barometrze Zawodów” i wesprzeć się możliwościami, które daje potwierdzanie kwalifikacji dostępnych w Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji.

    W „Barometrze Zawodów 2024” czytamy też:

    „Jak wskazują prognozy Komisji Europejskiej, stopa bezrobocia wg BAEL w Polsce wyniesie w 2024 roku 2,8%, czyli zdecydowanie poniżej średniego poziomu w Unii Europejskiej (6,0%).”

    (BAEL – Badanie Aktywności Ekonomicznej Ludności)

    „Barometr Zawodów” to jednoroczna prognoza sytuacji w zawodach. Barometr dzieli zawody na trzy grupy: deficytowe, w których brakuje pracowników, zrównoważone, w których liczba pracowników odpowiada potrzebom pracodawców, nadwyżkowe, w których jest więcej pracowników niż ofert pracy. Zdecydowanie warto zapoznać się z całością, zwłaszcza, że na stronie badania dostępne są również prognozy dla poszczególnych województw i powiatów:

    >>> „Barometr Zawodów” – strona badania
    >>> „Barometr Zawodów 2024. Raport podsumowujący badanie w Polsce” – raport ogólnopolski

    #FunduszeUE

  • Dzień Sprzątania Biurka a prowadzenie obsługi biura

    Dzień Sprzątania Biurka a prowadzenie obsługi biura

    Trudno nie zgodzić się z tym założeniem. Im mniej „rozpraszaczy” w zasięgu wzroku, tym łatwiej skupić się na tej jednej, najważniejszej w danej chwili, rzeczy. Prostsze jest też znalezienie właściwego dokumentu, koniecznej do dalszej pracy notatki, no i zdecydowanie zmniejsza się ryzyko wylania kawy…

    Naturalnie, są też zwolennicy artystycznego nieładu i twórczego chaosu. To ci, którzy bez problemu odnajdują w stosie kartek tę właśnie potrzebną i doskonale wiedzą gdzie co jest, mimo że postronni widzą tylko bałagan.

    Nie można powiedzieć, że którakolwiek ze szkół zarządzania przestrzenią biurkową jest lepsza. Najlepsze jest to, co sprawdza się w przypadku danej osoby. Trudno jednak się nie zgodzić, że są zawody, w których zamiłowanie do porządku i organizacji są nie tylko zaletą, ale wręcz niezbędną cechą.

    Jednym z takich zajęć jest prowadzenie obsługi biura.

    Osoba posiadająca kwalifikację w tym zakresie jest gotowa do samodzielnego planowania i realizowania zadań administracyjnych i logistycznych związanych z funkcjonowaniem biura. Wypełnia zadania dotyczące obiegu dokumentów w ramach obowiązującego w przedsiębiorstwie otoczenia formalno-prawnego. Obsługuje korespondencję, ewidencjonuje przesyłki wychodzące i przychodzące. Na podstawie wytycznych przygotowuje treść pism i materiałów niezbędnych w pracy biura oraz redaguje je w formie dostosowanej do odbiorców i celu. Osoba posiadająca kwalifikację jest przygotowana do obsługiwania interesantów w ramach wyznaczonego przez pracodawcę zakresu obowiązków. Wykorzystuje zdolności interpersonalne, stosuje zasady savoir-vivre’u oraz dress code’u. Przyjmuje odpowiedzialność za wykonywane działania zawodowe. Osoba posiadająca kwalifikację może znaleźć zatrudnienie na stanowiskach biurowych w wielu branżach, zarówno w przedsiębiorstwach, instytucjach publicznych czy organizacjach pozarządowych.

    Kwalifikacją tą mogą być zainteresowane w szczególności osoby dorosłe, które:

    • chcą zdobyć nową kwalifikację w krótkim czasie, kluczową z punktu widzenia rynku pracy;
    • posiadają doświadczenie w pracach biurowych i chciałyby je potwierdzić, a tym samym powrócić na rynek pracy;
    • powracają lub wchodzą na rynek pracy;
    • są w wieku 50+ i są wykluczone zawodowo i/lub cyfrowo;
    • są długotrwale bezrobotne, chcą zdobyć umiejętności, otwierające możliwość pracy w wielu branżach;
    • są niezadowolone ze swojej aktualnej sytuacji zawodowej i chcą się przekwalifikować;
    • nie mają potwierdzonych kwalifikacji w zakresie prowadzenia prac biurowych, a chciałyby podjąć pracę w biurze.

    Wybrane inne kwalifikacje, które mogą zainteresować pracowników biurowych:

    Więcej kwalifikacji, nie tylko „biurowych”, można znaleźć w Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji.

    Mapa kwalifikacji ZSK. Wybierz branżę i zdobądź certyfikat

    #FunduszeUE

  • Grywalizacja jako wsparcie uczenia się przez całe życie

    Grywalizacja jako wsparcie uczenia się przez całe życie

    Niedawno pisaliśmy o tym, dlaczego warto uczyć się przez całe życie. Jak jednak pomóc sobie w wytrwaniu w edukacyjnych postanowieniach (nie tylko noworocznych), podtrzymywać motywację i czerpać jeszcze większą radość z nauki?

    Grywalizacja polega na wykorzystaniu elementów gier i technik projektowania gier w kontekstach niemających związku z grami. Ma na celu angażowanie pojedynczych osób lub całych grup społecznych do przejawiania pożądanych zachowań i/lub osiągania założonych celów.

    Zastosowanie mechanizmów gier budzi nasze wewnętrzne dziecko, dzięki czemu z danej aktywności czerpiemy nie tylko racjonalne zadowolenie (np. z nauczenia się 100 nowych słówek), ale też po prostu frajdę. Zabawa, rywalizacja (nawet z samym sobą), zdobywanie kolejnych kamieni milowych czy niewielkich nagród – również całkowicie wirtualnych – sprawia, że dana aktywność jest dla nas ciekawsza, bardziej przykuwa naszą uwagę i angażuje nas na dłużej.

    Dlaczego tak się dzieje? Lubimy współzawodnictwo, nawet jeśli naszym przeciwnikiem jesteśmy my sami. Pokonywanie przeszkód, poznawanie nowych rzeczy, odkrywanie nieznanych nam dotąd obszarów i udowadnianie sobie (i innym), że możemy więcej, że damy radę, po prostu leży w ludzkiej naturze. Bez tego nie stworzylibyśmy współczesnej cywilizacji i kultury ani nie dokonalibyśmy wszystkich tych odkryć naukowych, które obecnie ułatwiają nam życie i otwierają nowe możliwości dalszego rozwoju.

    Dlaczego zatem nie wykorzystać elementów grywalizacji w procesie uczenia się przez całe życie? Wielu z nas robi to zresztą całkowicie nieświadomie. Uwielbiamy zadania i wyzwania (i nierzadko wyznaczamy je sobie sami), lubimy zbierać punkty i odznaki, zdobywać kolejne poziomy, miejsce w rankingu też nie jest nam zazwyczaj obojętne. Nawet postęp (ang. progress) jest mechanizmem, który pokazuje, ile nam jeszcze brakuje do osiągnięcia kolejnego celu lub poziomu oraz ile wysiłku i pracy już włożyliśmy – a im bardziej się zaangażowaliśmy, tym trudniej nam zrezygnować.

    Stosując elementy mechaniki gier i mechanizmy gier łatwo zwiększamy swoją motywację. Wyraźnie widzimy cele, które sami sobie postawiliśmy a – ustalone przez nas samych – nagrody są wyraźnym potwierdzeniem postępów i osiągnięć.

    Jak to zrobić? Po pierwsze należy określić swoje cele; następnie – czas, w którym chcemy je osiągnąć. Większe cele dobrze jest podzielić na etapy, które będą wieńczone pomniejszymi osiągnięciami. Wyznaczmy sobie zadania i rzućmy samym sobie wyzwania. Zastanówmy się, co nas najbardziej motywuje – satysfakcja z „wygranej” z samym sobą, z innymi, czy może drobna nagroda, choćby ulubione ciastko? Warto też pomyśleć, czy wolimy stworzyć naszą własną „grę”, czy skorzystać z już dostępnych narzędzi, programów lub platform. Kiedy już to ustalimy i „umówimy się” sami ze sobą co do zasad „gry”, pozostaje nam tylko czerpać frajdę z nauki, która nagle stała się jeszcze lepszą zabawą.

    #FunduszeUE

  • Dlaczego warto uczyć się przez całe życie?

    Dlaczego warto uczyć się przez całe życie?

    Nie, w dzisiejszych czasach to nie wystarcza. Świat zmienia się zbyt szybko. Co roku część np. urządzeń przechodzi do lamusa, a ich miejsce zajmują nowinki, których nie byliśmy w stanie nawet wyśnić. Wielu z nas pamięta jeszcze, jaką nowością były stacjonarne telefony z przyciskami zamiast tarczy. Dziś nie wyobrażamy sobie życia nie tylko bez komórek, ale również bez np. wideokonferencji.

    Ta sama zasada, czyli pewnik, że „jedyną stałą jest zmiana” obowiązuje obecnie w każdej dziedzinie życia i nauki. Dziś ten, kto nie próbuje choćby nadążać za zmianami, nie tylko nie stoi w miejscu, ale wręcz się cofa. Dlatego pierwszym powodem, dla którego warto uczyć się przez całe życie jest chęć niepozostania z tyłu, za innymi.

    Drugą, równie ważną przyczyną, jest fakt, że nieustanna nauka zwiększa nasze szanse na rynku pracy. Już dziś prognozuje się, że za 10-15 lat nie będzie może nawet połowy zawodów, które obecnie funkcjonują. Za to wielu z zawodów, które wówczas będą na czasie, teraz jeszcze w ogóle nie ma. Jak inaczej przygotować się na pracę przyszłości, jeśli nie będziemy gromadzić wiedzy, umiejętności i doświadczeń?

    Następny powód to samorozwój. Longlife learning nie polega bowiem wyłącznie na poszerzaniu swojej wiedzy fachowej, związanej z wykonywaną pracą. Nie jest również związane wyłącznie z uczeniem się formalnym (np. szkołą). To również uczenie się nieformalne i pozaformalne, przy okazji i mimochodem. To każde doświadczenie zdobyte podczas wycieczki, każde wrażenie z wystawy, każdy fragment wiedzy, który zapamiętaliśmy czytając książkę, każda umiejętność zdobyta i rozwinięta choćby podczas wykonywania prac domowych. Nie musi to być od razu wiedza super fachowa i bardzo specjalistyczna. Każda nowa umiejętność jest wartościowa i może być w przyszłości wykorzystana. Warto oduczyć się deprecjonowania różnych umiejętności codziennych, np. pieczenia ciast czy dokładnego sprzątania. Pamiętajmy, że inni na tych umiejętnościach zarabiają.

    Uczenie się przez całe życie utrzymuje również w dobrej kondycji nasz mózg, chroniąc częściowo przed nasilającymi się z wiekiem uciążliwościami, jak osłabienie pamięci. Dzięki przyswajaniu różnych porcji wiedzy, nasze umysły dłużej pozostają sprawne i elastyczne.

    I na koniec – LLL sprzyja utrzymaniu radości życia i ciekawości otoczenia. Świat nie przestaje nas zadziwiać, przez co każdy dzień staje po prostu źródłem frajdy.

    Zobacz też: dlaczego warto uczyć się przez całe życie – polityka LLL

    #FunduszeUE

  • Zapotrzebowanie na kompetencje i rozwiązania bazujące na ZSK dedykowane branży IT

    Zapotrzebowanie na kompetencje i rozwiązania bazujące na ZSK dedykowane branży IT

    Według raportu „Future of IT Report 2022” Polska jest drugim pod względem konkurencyjności rynkiem usług IT w Europie, a nasi specjaliści są doceniani przez firmy na całym świecie. Nowe narzędzia i rozwiązania powodują, jak w każdej branży, powstawanie zapotrzebowania na rozwój dotychczasowych i wyodrębnianie się nowych kompetencji. Z kolei inne umiejętności albo powoli przestają być potrzebne, albo zmienia się zakres ich stosowania. Jest to dla osób zatrudnionych w IT szansą i motywacją do ciągłego samodoskonalenia, dokształcania się i rozwoju.

    Jak wynika z „Raportu z badań empirycznych w zakresie kompetencji i zawodów przyszłości”

    “do zawodów, w przypadku których największy odsetek respondentów zadeklarował, że są one ekstremalnie potrzebne dla funkcjonowania i rozwoju reprezentowanych przez nich podmiotów należą: specjaliści ds. automatyzacji procesów (42% wskazań), zawody związane z automatyką, robotyką oraz Internetem Rzeczy (30%), specjaliści w zakresie rozszerzonej i wirtualnej rzeczywistości (27%) oraz specjaliści w zakresie sztucznej inteligencji (AI) i uczenia maszynowego (25%)”.

    Z kolei w badaniu przeprowadzonym przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) i Sektorową Radę ds. Kompetencji – Informatyka „Wpływ trendów rozwojowych nowych technologii na potrzeby kompetencyjne sektora IT”, czytamy:

    “badani są zgodni (85%), że w związku z rozwojem sztucznej inteligencji i uczenia maszynowego w bardzo wysokim stopniu staną się potrzebne nowe kompetencje i kwalifikacje, a automatyzację procesów biznesowych przełożą się na znaczny wzrost zapotrzebowania na nowe kompetencje (72%). Dodatkowo, ponad 75% zgadza się, że istnieje dużo możliwości transformacji obecnie dostępnych na rynku kompetencji, ale nie zapełnią one wszystkich obszarów. Jedynie 20% respondentów twierdzi, że kompetencje obecnie dostępne na rynku są wystarczające.” 

    Rynek pracy dla specjalistów z branży IT w Polsce ciągle się rozwija, o czym świadczy chociażby to, że – jak czytamy w raporcie – “ITwiz Best100”:

    “międzynarodowe koncerny otwierają w Polsce działy rozwoju oprogramowania. Jednymi z ostatnich przykładów są Visa (1500 osób w Warszawie), Volvo Cars (500-600, Kraków), SOFTSWISS (300, Poznań), BNP Paribas Corporate and Institutional Banking (250, Kraków) czy Netflix (Warszawa). […] Według szacunków Polskiego Instytutu Ekonomicznego z jesieni 2022 r. – w naszym kraju brakuje 147 tys. specjalistów IT […]”.

    W odpowiedzi na zmiany i wyzwania w sektorze Instytut Badań Edukacyjnych (IBE) proponuje szereg rozwiązań wspierających rozwój kompetencji również dla tej branży. Prowadzony Zintegrowany Rejestr Kwalifikacji (ZRK) funkcjonujący w ramach Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji (ZSK) zawiera szereg różnorodnych kwalifikacji związanych z sektorem oraz branżami mu bliskimi tj. telekomunikacji i cyberbezpieczeństwa. Ich zdobycie może być nie tylko potwierdzeniem kompetencji w danej dziedzinie, ale również elementem samorozwoju realizowanego w ramach uczenia się przez całe życie.

    Lista wybranych kwalifikacji rynkowych z obszaru wskazanych powyżej sektorów dostępnych w ramach ZSK:

    Poza kwalifikacjami w ZSK dostępne są rozwiązania, które powstały z myślą o wybranych sektorach. Jednym z narzędzi opracowywanych w ramach ZSK, które pomaga w zidentyfikowaniu kompetencji w wybranych branżach są Sektorowe Ramy Kwalifikacji (SRK). Umożliwiają one powiązanie kompetencji specyficznych dla sektora z konkretnymi zadaniami zawodowymi, procesami biznesowymi czy stanowiskami pracy. Tym samym sektorowe ramy kwalifikacji mogą stać się narzędziem w istotny sposób wspomagającym zarządzanie kompetencjami w firmach.

    Do września 2023 roku IBE, we współpracy z przedstawicielami różnych branż, opracował 21 sektorowych ram kwalifikacji, w tym m.in. dla sektora informatycznego oraz powiązanych z nim branż takich jak telekomunikacja czy cyberbezpieczeństwo.

    Wszystkie opracowane SRK dostępne są pod adresem: https://kwalifikacje.gov.pl/aktualnosci/1514-sektorowe-ramy-kwalifikacji 

    Mając na uwadze dynamikę zmian dot. wymagań kompetencyjnych w sektorze teleinformatycznym i cyberbezpieczeństwa, a także uwzględniając potrzeby zgłaszane przez Sektorowe Rady ds. Kompetencji i podmioty działające w branży, Instytut Badań Edukacyjnych zakończył prace nad Sektorową Ramą Kwalifikacji dla Cyberbezpieczeństwa, a obecnie pracuje nad aktualizacją Sektorowych Ram Kwalifikacji dla IT i Telekomunikacji. Zasadnicze prace rozpoczną się wiosną 2024 r. Zachęcamy do śledzenia BIP IBE i zgłaszania się do udziału w pracach zespołu ekspertów. 

    #FunduszeUE

  • Branżowe Centra Umiejętności – nowoczesne podejście do kształcenia branżowego

    Branżowe Centra Umiejętności – nowoczesne podejście do kształcenia branżowego

    Staną się one łącznikami pomiędzy szkołami, uczelniami, organami prowadzącymi oraz branżami, zwłaszcza kluczowymi dla rozwoju polskiej gospodarki. Dzięki nim młodzież, studenci, nauczyciele, wykładowcy oraz pracownicy zatrudnieni w poszczególnych gałęziach gospodarki będą mogli zdobywać nowoczesną wiedzę i nowe umiejętności, mając dostęp do najnowocześniejszych w danej dziedzinie technologii.

    Podstawowym zadaniem BCU będzie przygotowywanie fachowców potrzebnych w nowoczesnej gospodarce, którzy będą mogli wykazać się kompetencjami i umiejętnościami przyszłości. 

    Każde Centrum będzie specjalizować się w konkretnej dziedzinie gospodarki. BCU będą nie tylko ośrodkami wszechstronnego kształcenia i ułatwiania współpracy szkół, placówek i uczelni z pracodawcami, ale również egzaminowania w poszczególnych dziedzinach, doradztwa zawodowego, transferu wiedzy i wsparcia działalności innowacyjno-rozwojowej. Dzięki swojemu przekrojowemu charakterowi Branżowe Centra Umiejętności uzupełnią istniejącą ofertę kształcenia zawodowego, zarówno na poziomie szkolnictwa ponadpodstawowego, jak i szkolnictwa wyższego. Z kolei pracodawcom (którzy będą mieć wpływ na proces kształcenia fachowców) będzie łatwiej pozyskać wykwalifikowanych specjalistów.

    Do kluczowych dla rozwoju naszej gospodarki branż, dla których powstaną jedne z pierwszych Centrów, zaliczono m. in. energetykę odnawialną, elektronikę, mechatronikę, automatykę, robotykę, przemysł motoryzacyjny, przemysł lotniczy, transport, spedycję i logistykę czy też przetwórstwo spożywcze.

    W BCU uwzględnione zostaną także zawody ważne dla codziennego funkcjonowania przeciętnych obywateli, np.: obuwnik i technik obuwnik, technik eksploatacji portów i terminali, piekarz, technik ceramik czy florysta.

    Pierwsze umowy na utworzenie BCU zostały podpisane 4 lipca 2023 r. Planowane jest powstanie 120 takich ośrodków w całej Polsce.

    #FunduszeUE

  • Kwalifikacje w branży mody i innowacyjnych tekstyliów

    Kwalifikacje w branży mody i innowacyjnych tekstyliów

    Niezbędnym warunkiem współczesnego rozwoju społeczno-gospodarczego jest ciągłe doskonalenie oraz dostosowywanie umiejętności pracowników do dynamicznie zmieniającego się rynku pracy.

    Polska zajmuje drugie miejsce pośród krajów UE pod względem liczby zakładów związanych z przemysłem tekstylno-odzieżowym i skórzanym i trzecie pod względem liczby osób w nim zatrudnionych. Tym ważniejsze jest szczegółowe zbadanie zapotrzebowania na kompetencje w tej branży, wspieranie w opracowywaniu adekwatnych do potrzeb rynku pracy programów kształcenia i szkolenia oraz ułatwianie rekrutacji pracowników i planowanie ich rozwoju zawodowego.

    Jak czytamy w raporcie „Branżowy Bilans Kapitału Ludzkiego – branża mody i innowacyjnych tekstyliów” z badania przeprowadzonego na zlecenie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dostęp: 27/10/23):

    „Większość badanych przedsiębiorstw (łącznie 66%) sprawdza, jakich umiejętności brakuje ich pracownikom, przy czym 29% pracodawców dokonuje tej oceny systematycznie (przynajmniej raz w roku), zaś 37% sporadycznie (rzadziej niż raz w roku). […] Przedstawione dane wskazują, że oceny zapotrzebowania na kompetencje wśród pracowników są zabiegiem występującym relatywnie często oraz że ocena systematyczna ma miejsce głównie w podmiotach średnich i dużych, podczas gdy mikro i małe firmy dokonują oceny potrzeb kompetencyjnych sporadycznie. […] W ciągu najbliższych 3 lat aż 41% firm zamierza wprowadzić dla swoich pracowników szkolenia dotyczące obsługi sprzętu, maszyn lub oprogramowania. 31% planuje wprowadzenie obserwacji działań swoich pracowników, a 27% pracodawców stwierdziło, że w kolejnych latach pojawią się również kursy prowadzone przez innych pracowników firmowych.”

    Z raportu tego wynika również, że kompetencje, które będą zyskiwać na znaczeniu w przyszłości (odpowiedź „znaczenie kompetencji w przyszłości wzrośnie”) to przede wszystkim:

    • znajomość narzędzi i metod prowadzących do osiągania proekologicznych celów firmy (43%)
    • znajomość specyfiki danego przedsiębiorstwa oraz oferowanych przez nie produktów (35%)
    • znajomość zagadnień z zakresy analizy danych, statystyki, zarządzania i ekonomii (33%)
    • znajomość narzędzia i usługi (np. Google Analytics) pozwalających na analizę danych (25%)

    Przykładowe kwalifikacje z branży modowej dostępne w ramach Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji (w Zintegrowanym Rejestrze Kwalifikacji):

    Polecamy również Sektorową Ramę Kwalifikacji dla Przemysłu Mody, która

    • określa kluczowe dla sektora kompetencje;
    • odpowiada na bieżące oczekiwania pracodawców;
    • pomaga w opracowywaniu adekwatnych do potrzeb rynku pracy programów kształcenia i szkolenia;
    • ułatwiać rekrutację pracowników i planowanie ich rozwoju zawodowego.

    #FunduszeUE