Dzień: 2021-04-14

  • Regionalne Centra ds. ZSK. Innowacyjne rozwiązania w regionach

    Regionalne Centra ds. ZSK. Innowacyjne rozwiązania w regionach

    Kryzys spowodowany epidemią COVID-19 silnie wpływa na obawy pracowników o utratę zatrudnienia. Obawy Polaków potwierdza najnowsze badanie Randstad „Monitor Rynku Pracy”. Wynika z niego wprost, że boimy się utraty zatrudnienia i nie wierzymy w znalezienie nowej. Pandemia wprowadziła duże zmiany na rynku pracy niemal we wszystkich sektorach. Najsilniej doświadczyły jej branże objęte restrykcjami, na czele z hotelarstwem i gastronomią. Pracownicy są w dramatycznej sytuacji – doświadczają bowiem znacznych obniżek wynagrodzeń, cześć z nich traci pracę z dnia na dzień. Aż 49% zatrudnionych w hotelach i restauracjach zarabia mniej. Jest to też grupa, która najbardziej liczy się z utratą pracy (27%) oraz najaktywniej szuka nowej pracy.

    Firmy szukają pomocy

    „Trudna sytuacja w turystyce odbija się niekorzystnie nie tylko na pracownikach hotelarstwa i gastronomii, ale także na podmiotach z nią powiązanymi, np. firmach transportowych, organizatorach eventów czy wycieczek” – tłumaczy Hanna Rojek z Regionalnego Centrum Umiejętności w województwie  zachodniopomorskim. A w tym regionie turystyka jest jednym ze strategicznych sektorów oraz „sercem” Pomorza.

    To właśnie utrata zatrudnienia stała się głównym powodem zmiany miejsca pracy. Nowe okoliczności wymagają więc elastyczności oraz szybkiego dostosowania się do zmiennych warunków. Dlatego firmy weryfikują swoje zasoby i rozpoczynają poszukiwania pracowników o trochę innych umiejętnościach i kwalifikacjach.

    Regionalne Centra Umiejętności, czyli współpraca i rozwój

    Naprzeciw trudnej rzeczywistości wychodzi działalność Regionalnych Centrów ds. ZSK i wspierania LLL. Powstały one w 16 miastach wojewódzkich. Wpisują się one w działalność Instytutu Badań Edukacyjnych, który realizuje misję tworzenia i wdrażania rozwiązań dla efektywnego rozwoju społeczeństwa poprzez edukację.

    Powstanie Centrów odpowiada również na potrzeby społeczeństwa i na stałe wpisuje w działania lokalne i regionalne, realizowane wspólnie z kluczowymi interesariuszami w regionach. Pracujący w Centrach, regionalni liderzy ds. ZSK wspierają, doradzają i aktywnie współpracują ze wszystkimi osobami i podmiotami, które chcą skorzystać z ich usług i znaleźć korzyści, które daje Zintegrowany System Kwalifikacji na rynku pracy. Mobilność zawodowa, uczenie się przez całe życie i innowacyjne rozwiązania pozwalają firmom na znalezienie najlepszych i skutecznych działań w zmiennej rzeczywistości gospodarczej.

    Skontaktuj się ze swoim Liderem Regionalnym ZSK! Możesz to zrobić TUTAJ

     „Współpracujemy bezpośrednio z sektorem handlu. Zatrudnienie w tej branży oznacza częstą zmianę miejsca pracy i dostosowywanie się do nowych warunków. W obecnej sytuacji sprzedawcy powinni nabywać nowe kwalifikacje związane z bezpieczeństwem i profilaktyką pandemiczną. Ponadto, w związku z przechodzeniem do e-handlu, wielu pracowników sektora poszukuje możliwości przekwalifikowania się w taki sposób, aby móc obsługiwać kanał e-commerce” – wyjaśnia Piotr Klatta z  Regionalnego Centrum z województwa mazowieckiego. Jak to działa? „Pomagamy firmom w określeniu luk kompetencyjnych w ich branżach i tworzeniu nowych kwalifikacji, które będą te luki wypełniały” –  zdradza.

    Wiedza i wsparcie to motto Regionalnych Centrów ds. ZSK

    Działania Regionalnych Centrów są skoncentrowane na wspieraniu konkurencyjności i innowacyjności przedsiębiorców oraz innych podmiotów działających w obszarze edukacji całożyciowej i rynku pracy.

    Centra oferują pomoc, wsparcie i profesjonalne doradztwo przedsiębiorstwom i instytucjom w zakresie tworzenia kwalifikacji oraz poruszaniu się po Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji. Oferują również udział w ciekawych projektach – partnerstwach, wskazując na możliwość poszerzenia prowadzonej działalności poprzez nadawanie certyfikatów i uzyskania statusu instytucji certyfikującej. Można tu znaleźć pomoc w rozwoju firmy i w poszukiwaniu nowych możliwości rozwoju kadry i pracowników.

    Dzięki współpracy z wieloma partnerami i z analiz prowadzonych w Regionalnych Centrach  ds. ZSK i wspierania LLL wynika że, specjaliści z zakresu morskiej energetyki wiatrowej będą za chwilę poszukiwani „od zaraz”. W najbliższym czasie przybędzie w Polsce aż 70 tys. miejsc pracy w tylko jednym sektorze. Ale to nie wszystko, bo wśród głównych beneficjentów rozwoju farm wiatrowych na Bałtyku będzie także przemysł stoczniowy, kablowy oraz stalowy. „Zapotrzebowanie na wykwalifikowane kadry pojawi się w wielu branżach, uczestniczących zarówno w łańcuchu dostaw, jak i bezpośrednio odpowiedzialnych za powstawanie i utrzymanie farm” – przyznaje Dorota Heiza Regionalna Liderka z województwa pomorskiego.

    366 seminariów w całej Polsce i szkolenia dla 8000 osób

    Podobne działania prowadzone są także w województwie lubuskim. Tu z kolei praca liderów ds. ZSK skupia się na branży elektromobilności. Trwają bowiem aktywne prace nad stworzeniem kwalifikacji z tego obszaru, co bardzo szybko przełoży się na dodatkowe miejsca pracy. „Branża ta, ze względu na realizowaną politykę klimatyczną UE, zatrudnia nowych pracowników oraz będzie ich zatrudniała w przyszłości. Istnieje duże zapotrzebowanie na osoby zajmujące się montowaniem urządzeń służących do ładowania pojazdów elektrycznych i szeroko rozumianej elektromobilności w branży motoryzacyjnej” – zdradza Sławomir Kozieł, lider ds. ZSK w województwie lubuskim.

    Regionalne Centra działają na rzecz rozwoju i upowszechniania Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji. Jak? Niech przemówią liczby. Działalność liderów pozwoliła na zrealizowanie ponad 366 seminariów w całej Polsce i przeszkolenie 8000 osób. Pracownicy odbyli aż 4029 spotkań indywidualnych i grupowych, których celem było wprowadzenie do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji i idei uczenia się przez całe życie.

    Pozyskano aż 105 partnerów i patronów honorowych. Liderzy wzięli udział w 217 wydarzeniach, takich jak konferencje, kongresy gospodarcze i targi, szerząc wiedzę o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji. Nawiązano przy tym wartościowe kontakty biznesowe, które w przyszłości zaprocentują kolejnymi innowacyjnymi i konkurencyjnymi rozwiązaniami na rynku pracy.

    Warto podkreślić, że to tylko kilka przykładów potrzeb branż i zapotrzebowania na nowe kwalifikacje rynkowe oraz  wykwalifikowaną w tym zakresie kadrę. Osoba planująca dalszy rozwój zawodowy lub przebranżowienie uzyska w Centrach praktyczne informacje. Mogą one dotyczyć kwalifikacji, które może potwierdzić, albo przebiegu tego procesu, albo jaka Instytucja Certyfikująca potwierdzi jej wiedzę, umiejętności i kompetencje społeczne na ścieżce zdobycia nowej kwalifikacji. Takie priorytetowe działania w całej Polsce pozwalają zadbać o stały rozwój pracowników i biznesu.

    Autorki: Marzanna Bogacka, Iwona Caputa

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Badania zapotrzebowania na zawody, kwalifikacje i umiejętności

    Badania zapotrzebowania na zawody, kwalifikacje i umiejętności

    Wspomaga również celowe i adekwatne kształcenie branżowe oraz techniczne, a tym samym przyczynia się do zwiększenia poziomu zatrudnienia absolwentów szkół branżowych w długim okresie. Stanowi materiał informacyjny dla szkół branżowych i technicznych, które na jego podstawie mogą proponować kierunki kształcenia, oraz narzędzie wspomagające samorządy w przygotowaniu odpowiadającej potrzebom rynku oferty kształcenia zawodowego.

    Opracowane przez Instytut Badań Edukacyjnych oprzyrządowanie do prognozowania zapotrzebowania na zawody, kwalifikacje i umiejętności jest wykorzystywane do stworzenia prognozy popytu na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego. Celem jest podział części oświatowej subwencji ogólnej pomiędzy poszczególne jednostki samorządu terytorialnego na następny rok kalendarzowy przy różnicowaniu kwot ustalanych na uczniów objętych kształceniem zawodowym.

    Narzędzia planowania edukacji zawodowej

    Prognoza stanowi również wsparcie dla wojewódzkich rad rynku pracy w opiniowaniu zasadności kształcenia w danym zawodzie, zgodnie z potrzebami rynku, oraz w corocznym określaniu i ogłaszaniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym wykazu zawodów, w przypadku których można uzyskać refundację za przygotowanie zawodowe młodocianych pracowników zgodnie z Ustawą z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W myśl Ustawy z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2245, 2432, Dz.U. z 2019 r., poz. 534, 1287, 2248) ‒ prognoza jest przygotowywana corocznie przez Ministerstwo Edukacji i Nauki po uzyskaniu od Instytutu Badań Edukacyjnych danych – będących wynikiem wykorzystania narzędzi badawczych – oraz po zasięgnięciu opinii sektorowych rad ds. kompetencji i Rady Programowej ds. Kompetencji, a także ministrów właściwych dla zawodów szkolnictwa branżowego.

    Prognoza stanowi jedno z narzędzi planowania edukacji zawodowej. Jej tworzenie wynika z potrzeby odpowiedzi na następujące pytania:

    • Jakie są trendy w zapotrzebowaniu na pracę?
    • Na przedstawicieli których branż i zawodów wzrośnie zapotrzebowanie w perspektywie kilkuletniej?
    • Które branże i zawody są perspektywiczne z punktu widzenia strategii rozwoju kraju i regionów?
    • Które zawody będą najbardziej pożądane w perspektywie kilkuletniej w poszczególnych regionach?
    • Jakie kierunki kształcenia powinny być realizowane?
    • Rozwój których kwalifikacji i umiejętności należy wspierać na poziomie ogólnokrajowym i regionalnym?

    Udzielenie odpowiedzi na te pytania może wspomóc celowe i adekwatne do potrzeb rynkowych kształcenie zawodowe. Dostępne obecnie narzędzia monitorujące wpływ podaży zawodów i popytu na nie odnoszą się do aktualnego zapotrzebowania na pracowników według zawodów lub krótkoterminowej prognozy. Bieżący bilans popytu na zawody i ich podaży jest jednak wynikiem zmian różnego typu: długookresowych (długofalowych), krótkookresowych (koniunkturalnych), sezonowych, nieregularnych i odstających (nietypowych, jednorazowych). Wyodrębnienie obecnej relacji pomiędzy popytem na zawody a ich podażą nie przekłada się jednak ani na zapotrzebowanie na pracę w przyszłości, ani na długofalowe strategie państwa i regionów czy plany inwestycji w rozwój gospodarki.

    System edukacji potrzebuje czasu nie tylko na wdrożenie zmian, lecz także na wykształcenie absolwentów zdolnych do podjęcia pracy w danym zawodzie. Prognozy oparte wyłącznie na analizach bieżącego i spodziewanego w krótkim okresie zapotrzebowania nie odzwierciedlają rzeczywistej sytuacji absolwentów po ukończeniu kształcenia. Należy skupić się na wyznaczeniu trendów rozwojowych i zapotrzebowaniu na pracę w perspektywie kilkuletniej.

    Badania zapotrzebowania na zawody, kwalifikacje i umiejętności

    W celu opracowania prognozy dla zawodów szkolnictwa branżowego konieczne jest zastosowanie podejścia opartego na kompleksowym ujęciu ogółu czynników wpływających na kształtowanie się podaży pracy i popytu na nią w perspektywie długofalowej. Oznacza to przeprowadzenie analiz uwzględniających różne dostępne źródła danych ekonomicznych, demograficznych i edukacyjnych na poziomie ogólnokrajowym i regionalnym oraz w przekroju branżowym. Analiza danych z wielu różnych źródeł daje możliwość bardziej precyzyjnego określenia, jakiego rodzaju absolwenci kształcenia zawodowego są i będą potrzebni na rynku pracy. Prognozowanie zapotrzebowania na pracowników stanowi również dobrą okazję do spojrzenia na mechanizmy rynkowe związane z poszukiwaniem wykwalifikowanej kadry w konkretnych branżach i do wzbogacenia rekomendacji specjalistów branżowych dla edukacji w zakresie poszczególnych zawodów, m.in. o pojawiające się w nich nowe trendy i rozwiązania.

    Metodyka prognozowania

    W prognozowaniu wykorzystywane są zarówno dostępne wyniki badań ilościowych, jak i dedykowane badania ilościowe i jakościowe. Konstrukcja narzędzi badawczych do prognozowania jest oparta na pięciu głównych obszarach dziedzinowych, determinujących kształtowanie się podaży i popytu na rynku pracy.

     

    Podczas tworzenia oprzyrządowania uwzględniono istniejące badania, które dostarczają systematycznej informacji o zapotrzebowaniu na pracę, dokonano analizy i weryfikacji niesystematycznych badań, a także skorzystano z opracowań osadzonych w problematyce diagnostyki i prognozowania zatrudnienia oraz popytu na pracę w konkretnych zawodach. Analiza źródeł w ramach tych obszarów obrazuje nie tylko charakterystyki dla czynników warunkujących zachowania na rynku pracy, ale również kontekst jakościowy, w którym one występują. Analiza jakościowa z kolei służy określeniu tendencji rozwojowych, które mają wpływ na te zachowania w przyszłości, a także na przewidywanie powstawania nowych zjawisk.

    Niejednorodność, fragmentaryczność i niekompletność istniejących danych (pochodzących z wielu różnych źródeł), a także istotny wpływ czynników niekwantyfikowalnych powodują konieczność zastosowania podejścia ilościowo-jakościowego, a także wykonywania badań własnych, dedykowanych analizowanej problematyce.

    Podczas analizy uwarunkowań podażowo-popytowych można zaobserwować czynniki, które mają wpływ na kształtowanie się rynku pracy, lecz nie można ich rozwiązać proceduralnie, np. tendencje demograficzne czy szoki gospodarcze. Prognozy dotyczące rozwoju demograficznego są niepomyślne, na co wpływają przede wszystkim niska dzietność i starzenie się społeczeństwa. Uwarunkowania demograficzne są niezwykle ważnym czynnikiem oddziałującym na poziom zainteresowania usługami publicznymi z zakresu edukacji. Uwzględniona jest więc liczebność kolejnych kohort uczniów i tendencje oraz zmiany strukturalne występujące w tym zakresie (analiza systemu edukacji). Analizie są poddawane zmiany w zakresie liczby uczniów i absolwentów według typów szkół, kierunków i województw. Wykorzystuje się również wyniki analiz pochodzących z Systemu Informacji Oświatowej (SIO). Do analizy włączono również dane o losach absolwentów szkolnictwa branżowego (badania IBE) jako kontekst dla wniosków z realizacji kształcenia zawodowego.

    Po stronie popytowej uwzględniono dane o inwestycjach, działalności badawczo-rozwojowej (B+R) i innowacyjności oraz działalności przedsiębiorstw i zmianach zatrudnienia. W analizie brane są pod uwagę zmiany regulacji prawnych i kontekst rozwoju technologicznego. Na poziomie regionalnym wykorzystano: strukturę podaży dóbr i usług, a także popytu na nie, lokalne wsparcie przedsiębiorczości oraz inwestycje. W ramach konkretnych branż istotne czynniki stanowią: produktywność, rozkład zatrudnienia, a także kontekst inteligentnych specjalizacji.

    Bezpośrednie analizy popytu obejmują badanie zapotrzebowania na zawody w ujęciu bezwzględnym (prognozy zatrudnienia, liczba zgłaszanych wolnych miejsc pracy) oraz jego zmiany, a także relacje popytu na pracę do liczby bezrobotnych oraz uczniów i absolwentów, które pokazują skalę niedopasowań obserwowanych na rynku pracy.

    Badanie zapotrzebowania na zawody szkolnictwa branżowego wymaga uzyskania bardzo szczegółowych danych i zarazem rozpatrywania ich w ramach oficjalnej klasyfikacji, określonej w klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego. Kolejnym wymogiem jest uzyskanie danych o odpowiednio długich szeregach czasowych, umożliwiających analizę trendów rozwojowych. Prognoza zawodów wspierających zrównoważony rozwój wymaga ocen długofalowych tendencji w zapotrzebowaniu na zawody przy zwróceniu uwagi na wahania koniunkturalne, sezonowe i nieregularne oraz obserwacje nietypowe.

    Te rygorystyczne warunki znacznie ograniczyły możliwości wykorzystania istniejących danych o wakatach. Podobnie większość badań nie spełniała tych wymagań, mogły być więc wykorzystane jedynie wstępnie, do nakreślenia ogólnych tendencji w zapotrzebowaniu na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego. Badaniami spełniającymi te warunki jest eksperymentalne i wykonywane co trzy lata dedykowane badanie GUS pn. Zapotrzebowanie rynku pracy na zawody z systemu szkolnictwa zawodowego (formularz ZRP-05).

    Prognozy GUS są pogłębiane o wyniki badań własnych ofert pracy z Centralnej Bazy Ofert Pracy (CBOP), których pierwotnym dostarczycielem są powiatowe urzędy pracy. W świetle zapisów Ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy polskie przedsiębiorstwa są zobowiązane do zamieszczania ofert pracy w powiatowym urzędzie pracy. Jednak zapis ten nie zawsze jest przestrzegany ze względu na brak sankcji prawnych. Dodatkowo oferty z urzędów pracy są podatne na zmiany regulacji prawnych dotyczących rynku pracy. Przykładem mogą być korzyści dla przedsiębiorców, którzy zdecydują się na zatrudnienie bezrobotnego. Uzupełnienie statystyk z urzędów pracy stanowią dane pochodzące z internetowych ofert pracy. Doświadczenia zarówno Stanów Zjednoczonych, jak i Polski dowodzą, że początkowo prasowe, a następnie internetowe oferty pracy, dobrze i z wyprzedzeniem odzwierciedlają zmiany sytuacji na rynku pracy.

    Badania jakościowe są wykonywane rokrocznie metodą delficką z udziałem ekspertów wojewódzkich, branżowych i resortów. Do realizacji jakościowej prognozy eksperckiej służy platforma informatyczna. Metoda delficka polega na wykorzystaniu wiedzy, doświadczenia i opinii ekspertów do zidentyfikowania zawodów, na które będzie zapotrzebowanie na rynku pracy, oraz tych, które wymagają określonego wsparcia.

    Rezultaty prowadzonych badań są konfrontowane z opracowaniami referencyjnymi, m.in. dotyczącymi inteligentnych specjalizacji, które znajdują odzwierciedlenie w strategiach rozwojowych. Świadczą one o kierunkach rozwoju społeczno-gospodarczego oraz postępu technologicznego, a tym samym wskazują tendencje związane z kształtowaniem się rynku pracy w bliższej i dalszej przyszłości. Plany inwestycyjne, dotyczące inteligentnych specjalizacji, określają potencjał i przyszłość zawodową absolwentów z dziedzin, które obejmują specjalizacje poszczególnych województw. Analizy i prognozy o charakterze jakościowo-strategicznym pozwalają na wyłonienie zawodów szczególnie potrzebnych do rozwoju kraju i regionów.

    Badania prowadzone w ramach prognozy zapotrzebowania na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego w 2020 i 2021 r. są uzupełniane o analizę potencjalnego wpływu epidemii COVID-19, spowodowanej rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2. Epidemia wywołała recesję, która ma poważne skutki krótkookresowe. Zachodzi również obawa, że efekty te nie będą wyłącznie przejściowe i że pewne aspekty gospodarki oraz edukacji ulegną trwałej transformacji. Wziąwszy pod uwagę długofalowy charakter prognozy, w pytaniach skierowanych do uczestników badania szczególny nacisk jest kładziony na wyodrębnienie skutków tymczasowych (krótkookresowych) oraz długofalowych. Wydzielenie obu rodzajów efektów pozwala je rozróżnić i stanowi podstawę do sformułowania długofalowej polityki edukacyjnej w szkolnictwie branżowym.

    Podsumowanie

    Stworzenie prognozy uwzględniającej zmiany w długim okresie ma na celu kompleksowe ujęcie strategicznych aspektów związanych z rynkiem pracy, aby można było przewidzieć, które kierunki kształcenia branżowego są perspektywiczne. W prognozie zapotrzebowania na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego bierze się pod uwagę:

    • udział zapotrzebowania na pracowników reprezentujących dany zawód w całkowitym popycie na pracę jako dane wyjściowe do dalszej analizy;
    • dynamikę zmian zapotrzebowania na pracowników w danym zawodzie w celu przewidzenia zapotrzebowania w perspektywie 3–5 lat; brane są pod uwagę trendy rozwojowe, fundamentalne tendencje, a nie fluktuacje;
    • relacje liczby uczniów kształconych w systemie edukacji branżowej do wakatów, co obrazuje, w jakim stopniu edukacja branżowa będzie zaspokajać pojawiające się w przyszłości zapotrzebowanie na pracowników; wskazuje potrzebę informowania kandydatów na uczniów i dyrektorów szkół o sytuacji na rynku pracy, w przypadku tych pierwszych w celu stworzenia impulsu do wzięcia udziału w naborze, a w przypadku tych drugich otwierania odpowiednich kierunków kształcenia branżowego;
    • ocenę wagi branży i zawodu dla rozwoju gospodarki, a więc możliwości wspierania przez dany zawód specjalizacji kraju/regionu i tym samym rozwoju zrównoważonego;
    • potrzeby kształcenia w zakresie technologii niezbędnych do nauki; niektóre zawody wymagają kosztownego sprzętu (środków trwałych) do osiągnięcia odpowiedniego poziomu kształcenia, inne nie;
    • nie tylko zawody, ale również kwalifikacje i umiejętności, co stanowi odpowiedź na potrzeby przedsiębiorstw i społeczeństwa.

    Sporządzenie list rekomendacyjnych zawodów szkolnictwa branżowego opiera się na kompleksowym i strategicznym podejściu do analizowanych źródeł. Na plan pierwszy wysuwa się obszary strategiczne, mające największy potencjał rozwojowy w kontekście społeczno-gospodarczym. Główne kryteria doboru wyników badań to wysoka ich szczegółowość (na poziomie sześciu cyfr klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego), możliwość analizy dynamiki w celu wyodrębnienia trendów rozwojowych (wyłączając zmiany nieregularne, sezonowe i koniunkturalne), a także dostępność danych mimo okresu silnego szoku gospodarczego. Przygotowywana prognoza w rezultacie obejmuje branże i zawody kształcenia branżowego, dla których przewiduje się istotne zapotrzebowanie w skali regionów oraz kraju, oraz te, dla których prognozowane zapotrzebowanie oceniane jest jako umiarkowane.

    Autorzy: Gracja Niesler, Robert Pater

    Pobierz wszystkie artykuły z Kwartalnika ZSK 1/2021 

  • Efektywna komunikacja, czyli jak powinna wyglądać strona IC

    Efektywna komunikacja, czyli jak powinna wyglądać strona IC

    Celem każdej strony internetowej jest informowanie o tym, jak wygląda przebieg walidacji w instytucji – jak jest ona zorganizowana i jak jest prowadzona. Od tego, jakie informacje na stronie zostaną zamieszczone, jakim językiem będą napisane i w jakiej formie  zaprezentowane zależy, czy będzie ona użytecznym narzędziem w komunikacji z osobami zainteresowanymi certyfikacją. Trzeba pamiętać, że prawdopodobnie to strona internetowa będzie podstawowym źródłem informacji dla osób, które chciałyby zdobyć kwalifikację. Dlatego warto zadbać o to, by była dobrze przygotowana.

    Zanim przystąpi się do zaprojektowania strony internetowej, a nawet całej komunikacji instytucji certyfikującej, należy zastanowić się, kto będzie jej odbiorcą. Z pewnością podstawową grupą będą osoby zainteresowane przystąpieniem do walidacji, ale nie wydaje się, aby były jedyną. Zainteresowani mogą też być uczniowie, studenci, którzy będą poszukiwać pomysłów i rozwiązań na rozwój swoich kompetencji, ale również dojrzali pracownicy, którzy chcieliby pozyskać i potwierdzić nowe kompetencje. Dla doradców zawodowych informacje umieszczone na stronie będą pomocne w codziennej pracy z klientami. Również pracodawcy, przedstawiciele działów HR w firmach, którzy potrzebują pracowników o określonych kompetencjach będą odbiorcami treści na stronie i będą chcieli dowiedzieć się, jak przebiega walidacja danej kwalifikacji i jak mogą skorzystać z niej pracownicy. Organizacje branżowe i wszyscy, którzy działają w obszarze danej kwalifikacji, mogą także być w kręgu osób zainteresowanych treściami zamieszczonymi na takiej stronie.

    Strony internetowe IC to wizytówki systemu

    Istotne znaczenie ma to, aby zamieszczane informacje zakresem treści odpowiadały na potrzeby odbiorców, a także, aby były czytelne i zaprezentowane w przystępny sposób. Jest to ważne nie tylko dla bezpośrednich odbiorców, ale tak naprawdę dla całego Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji. Można przypuszczać, że dla wielu osób to właśnie instytucje certyfikujące i ich strony internetowe są punktem styku ze Zintegrowanym Systemem Kwalifikacji. Dlatego informowanie o walidacji danej kwalifikacji nie będzie jedyną funkcją stron internetowych instytucji certyfikujących. W jakiejś mierze będą one również wizytówkami całego systemu.

    Wielu użytkowników na stronach IC zetknie się z nieznanymi sobie, a charakterystycznymi dla ZSK pojęciami, takimi jak np. kwalifikacja rynkowa, walidacja, efekty uczenia się, komisja walidacyjna. Dlatego sposób zaprezentowania treści i jasność przekazu są istotne nie tylko dla samej instytucji certyfikującej, dla której prowadzenie walidacji i certyfikowanie jest istotą działania, ale ma również duże znaczenie dla funkcjonowania całego ZSK. Informacje zamieszczane na stronach mogą być wsparciem dla innych działań popularyzujących system, dlatego instytucje, poza pełnieniem swojej podstawowej roli, mogą znacząco przyczyniać się do rozpowszechniania idei uczenia się przez całe życie, potwierdzania wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych niezależnie od sposobu ich zdobycia oraz podstawowych założeń ZSK.

    Podjęcie takich działań przyniesie korzyści dla wszystkich – propagowanie idei zdobywania kwalifikacji rynkowych poprzez dobre strony internetowe instytucji certyfikujących pozwoli w większym stopniu docierać do różnych grup odbiorców, a im bardziej rozpoznawalny staje się system, tym więcej znajdzie się osób dostrzegających wartość i profity wynikające z posiadania  certyfikatu.

    Jak zdobyć certyfikat – przeczytaj!

    Przed przystąpieniem do projektowania strony internetowej instytucja certyfikująca będzie musiała sobie odpowiedzieć na pytanie, jaki zakres informacji powinien się na niej znaleźć. Ustawa o ZSK określa to bardzo ogólnie – na stronie IC udostępnia szczegółowe informacje o sposobie zorganizowania i przeprowadzenia walidacji dla danej kwalifikacji rynkowej. Warto zastanowić się, jakich informacji będą poszukiwały osoby zainteresowane walidacją.

    Do ważnych informacji, które będą interesować kandydatów, należy z pewnością koszt uzyskania certyfikatu oraz korzyści, jakie będą mieć z potwierdzenia swojej wiedzy i umiejętności. Inną istotną kwestią jest zakres walidacji, tzn. jaką wiedzą i umiejętnościami trzeba się wykazać, aby uzyskać certyfikat. Kandydaci mogą chcieć wiedzieć, z jakich źródeł powinni skorzystać, aby mieć pewność, że zakończą walidację wynikiem pozytywnym. Kluczowa będzie też informacja, jak przebiega walidacja, z ilu części się składa, jakiego typu zadania będą do wykonania. 

    Aby przekonać kandydatów do podejścia do walidacji, niezbędne będzie przedstawienie korzyści z posiadania certyfikatu w ZSK. Z pewnością przyda się przystępne wyjaśnienie, na czym w ogóle polega ZSK. Wyzwaniem dla instytucji certyfikujących prawdopodobnie będzie znalezienie równowagi między zastosowaniem prostego i zrozumiałego języka, a przedstawieniem treści z zachowaniem ich powagi. Dlatego kluczowe wydaje się rozpoznanie poziomu wiedzy o ZSK przez potencjalnych użytkowników strony. Zadbanie o zrozumiałość treści i prostotę języka pozwoli na efektywniejszą komunikację z odbiorcami.  

    Kwalifikacje ZSK – co to jest? Zobacz wideo

    Aby dowiedzieć się więcej, jaki powinien być zakres informacji zamieszczanych na stronie instytucji certyfikującej, warto sięgnąć po publikację IBE pt. Rekomendacje w zakresie funkcjonowania instytucji certyfikujących. Zawiera ona wiele użytecznych wskazówek, które można wykorzystać do zaprojektowania strony internetowej,  a z tym będzie się mierzyć każda instytucja certyfikująca w ZSK.

    Autorka: Aleksandra Brzozowska

    Pobierz wszystkie artykuły z Kwartalnika ZSK 1/2021 

     

     

  • SRK – branżowe zastosowanie Polskiej Ramy Kwalifikacji

    SRK – branżowe zastosowanie Polskiej Ramy Kwalifikacji

    Koncepcja sektorowych ram kwalifikacji (SRK) jest nierozerwalnie związana z Polską Ramą Kwalifikacji (PRK). PRK jest kluczowym elementem polskiego systemu kwalifikacji – to prace nad opracowaniem ramy zapoczątkowały ciąg zdarzeń, który doprowadził do utworzenia ZSK.

    PRK stanowi także punkt odniesienia do wszystkich kwalifikacji włączanych do systemu, zarówno dotyczących kształcenia formalnego na szczeblu podstawowym, średnim, zawodowym i wyższym, jak i tzw. kwalifikacji rynkowych, nadawanych przez wszelakie instytucje, takie jak: organizacje branżowe, firmy szkoleniowe, izby gospodarcze itd. Rama służy do nadawania tym kwalifikacjom poziomów, a w konsekwencji pozwala na ich porównywanie, w tym także z kwalifikacjami nadawanymi w innych krajach europejskich.

    Pilotażowe prace nad przypisywaniem poziomów do kwalifikacji, prowadzone w latach 2012‒2014, pokazały, że choć PRK zasadniczo dobrze spełnia swoją funkcję, to wskutek swojej uniwersalności czasami gubi niuanse sektorowe. Przykładowo, zapisy takie jak: „zna i rozumie typowe i inne często stosowane metody i technologie stosowane przy wykonywaniu zadań zawodowych” czy „potrafi wykonywać działania składające się na niezbyt złożone zadania zawodowe”, są inaczej rozumiane przez przedstawicieli branży turystycznej, w inny sposób przez budowlańców, a jeszcze inaczej przez lekarzy i pielęgniarki. To doświadczenie dało podwaliny do opracowania sektorowych ram kwalifikacji.

    Idea sektorowej ramy kwalifikacji jest następująca: stanowi ona rozwinięcie PRK w sposób pozwalający na jej dostosowanie do specyfiki danego sektora gospodarki. Wiąże się to przede wszystkim z wykorzystaniem typowej dla niego terminologii (z tego względu SRK określa się czasem jako „tłumaczenie PRK na język sektora”), a także z dostosowaniem zakresu i szczegółowości.

    SRK – narzędzie od sektora dla sektora

    Do końca 2020 roku we współpracy z Instytutem Badań Edukacyjnych opracowano 16 projektów sektorowych ram kwalifikacji w sektorach: turystyki, sportu, IT, telekomunikacji, bankowości, budownictwa, usług rozwojowych, przemysłu mody, handlu, zdrowia publicznego motoryzacji, przemysłu chemicznego, rolnictwa, górnictwa, energetyki oraz nieruchomości.

    Publikacje SRK do pobrania tutaj

    Ramy różnią się między sobą liczbą poziomów (zob. rysunek), szczegółowością opisów, a nawet objętością. Te sektory, w których procesy są wyjątkowo złożone, wymagają zaangażowania dużej liczby pracowników zatrudnionych na różnorodnych stanowiskach (jak budownictwo) lub obejmują odrębne, zróżnicowane podsektory (np. turystyka), mają bardzo rozbudowane zapisy. Inne, jak bankowość czy usługi rozwojowe, są sformułowane w sposób bardziej zwięzły. Wszystko to jest skutkiem podstawowego zamysłu – SRK ma odzwierciedlać specyfikę konkretnego sektora i odpowiadać na jego potrzeby.

     

    Z zamysłem tym jest też związane podstawowe założenie przyjęte w pracach: SRK jest narzędziem od sektora dla sektora. Po pierwsze, opracowanie każdej ramy jest poprzedzone konsultacjami – czyli, SRK nie powstanie, jeśli przez środowiska interesariuszy sektorowych nie zostanie wyrażona potrzeba jej stworzenia. Po drugie, prace są realizowane z bezpośrednim udziałem szerokiego grona reprezentantów sektora. Przykładowo, w skład zespołu ekspertów opracowującego Sektorową Ramę Kwalifikacji dla Górnictwa weszli przedstawiciele najważniejszych spółek węglowych (Jastrzębska Spółka Węglowa SA, KGHM Polska Miedź SA, Lubelski Węgiel „Bogdanka” SA, Tauron Polska Energia SA), najważniejszych uczelni kształcących na wydziałach górniczych (Akademia Górniczo-Hutnicza, Politechnika Śląska), szkół zawodowych, a także kluczowej dla sektora instytucji nadzoru ‒ Wyższego Urzędu Górniczego. Dzięki temu możliwe jest opracowanie takiej SRK, która będzie zrozumiała dla pracodawców i pracowników sektora, a dzięki temu będzie użyteczna dla rozwoju kwalifikacji.

    Niniejszy artykuł jest pierwszym z cyklu, który ma na celu przedstawienie idei, procesów i zastosowania sektorowych ram kwalifikacji. W kolejnych artykułach zostaną szczegółowo omówione poszczególne aspekty. Opisany zostanie dokładnie proces powstania sektorowej ramy kwalifikacji, od rekrutacji i powołania zespołu ekspertów, przez badania i analizy kompetencji pracowników, po konsultacje środowiskowe gotowego produktu. Zostaną też omówione zasady podejmowania decyzji dotyczących wyboru sektorów, dla których zostaną przygotowane SRK. Osobny artykuł będzie poświęcony aspektom prawnym: każda sektorowa rama kwalifikacji może zostać formalnie, w drodze rozporządzenia, włączona do ZSK – szczegółowo zostanie opisany cały proces prowadzący do tego celu.

    Faktyczne potrzeby kompetencyjne sektora

    Omówione zostaną także rezultaty działań związanych z wykorzystaniem SRK do rozwoju ZSK oraz zarządzania zasobami ludzkimi w sektorach. Dotychczas zrealizowano pięć pilotażowych przedsięwzięć, mających na celu zastosowanie SRK do procesów kadrowych w konkretnych przedsiębiorstwach (dla sektorów telekomunikacji, bankowości, budownictwa, przemysłu mody i turystyki), a także opracowano trzy tzw. sektorowe mapy kwalifikacji, dla sektorów sportu, IT i górnictwa.

    Kilkuletnie doświadczenie w realizacji sektorowych ram kwalifikacji pozwala na sformułowanie dwóch wniosków. Po pierwsze, uwzględnienie kontekstu sektorowego jest kluczowe, jeśli ZSK ma odpowiadać na faktyczne potrzeby kompetencyjne pracodawców. Po drugie, sektorowe ramy kwalifikacji są narzędziem, które pozwala na skuteczne osiągnięcie tego celu.

    Autor: Andrzej Żurawski

    Współpraca: Mateusz Panowicz, Dawid Dymkowski 

    Pobierz wszystkie artykuły z Kwartalnika ZSK 1/2021 

    Bibliografia:

    Ustawa z dnia 22 grudnia 2015 roku o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (tekst jednolity ‒ Dz.U. 2020, poz. 226).

    Chłoń-Domińczak A., Sławiński S., Kraśniewski A., Chmielecka E. (2018). Polska Rama Kwalifikacji, Warszawa: Instytut Badań Edukacyjnych.

    Szymczak A., Trawińska-Konador K.,  Żurawski A. (2020). Tworzenie sektorowych ram kwalifikacji w Polsce (materiał niepublikowany).

  • Warmińsko-mazurskie podpisało partnerstwo regionalne

    Warmińsko-mazurskie podpisało partnerstwo regionalne

    Partnerstwo regionalne zostało podpisane w dniu 14 kwietnia 2021 r. w Olsztynie. Do finalizacji umowy doszło w ramach projektu „Wsparcie rozwoju ZSK w szczególności na poziomie regionalnym poprzez wdrażanie rozwiązań i inicjatyw skierowanych do użytkowników końcowych systemu – ZSK 4”. Umowa realizowana jest przez Instytut Badań Edukacyjnych, który jest finansowany z Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój.

    Swoje podpisy na umowie złożyli:

    • Katarzyna Wielguszewska – przedstawicielka Instytutu Badań Edukacyjnych 
    • Piotr Wojciech Sikorski – Prezes Zarządu SIMITU Sp. z o.o. 
    • Łukasz Zieleniewicz – Prezes Zarządu Stowarzyszenia FPV Olsztyn

    Głównym celem partnerstwa jest inicjowanie wspólnych działań prorozwojowych wykorzystujących zasoby oraz rozwiązania ZSK z uwzględnieniem idei uczenia się przez całe życie – lifelong learning.

    Współpraca obejmuje:

    • wypracowanie projektów kwalifikacji rynkowych odpowiadających potrzebom lokalnych pracodawców, co umożliwia łączenie edukacji i rynku pracy oraz identyfikowanie specyficznych dla regionu luk kompetencyjnych;
    • wsparcie procesu opisu i włączenia do ZSK kwalifikacji rynkowych opracowanych w wyniku współpracy partnerskiej;
    • organizację w woj. warmińsko-mazurskim seminariów informacyjnych o tematyce ZSK dla przedstawicieli biznesu – pracodawców, a także oświaty i jednostek samorządu terytorialnego;
    • organizację wydarzeń upowszechniających Zintegrowany System Kwalifikacji i wypracowanie dobrych praktyk informowania o ZSK.

    Kooperacja ta już przynosi realne korzyści. W kwietniu 2021 został złożony wniosek o włączenie kwalifikacji rynkowej do ZSK dotyczący interpretacji  pomiarów  i analizy danych fotogrametrycznych niskiego pułapu  uzyskanych przy użyciu platform bezzałogowych statków powietrznych, czyli dronów.

    Partnerstwo regionalne w województwie warmińsko-mazurskim

    Poszczególne działania przewidziane w partnerstwie będą realizowane na bieżąco zgodnie z potrzebami, a przede wszystkim, z uwzględnieniem autorskich pomysłów partnerów na zaangażowanie się w ZSK oraz wykorzystanie możliwości, jakie daje system.

    Umowa będzie obowiązywała do 30 czerwca 2022 roku.

    Partnerzy:

    Instytut Badań Edukacyjnych – Lider Partnerstwa

    SIMITU Sp. z o.o. – Partner Biznesowy

    Stowarzyszenie FPV Olsztyn – Partner Zrzeszony

    Wszystkich zainteresowanych funkcjonowaniem ZSK oraz prowadzonymi działaniami, zachęcamy do kontaktu z regionalnymi liderami ds. ZSK w województwie warmińsko-mazurskim:

    Regionalne Centrum ds. ZSK i wspierania LLL
    ul. Turowskiego 3
    10-685 Olsztyn
    lokal nr 2

    Przemysław Szreder
    +48 573 444 593
    p.szreder@ibe.edu.pl

    Maciej Soroka
    +48 573 444 594
    maciej.soroka@ibe.edu.pl